Khar’Ka — De Behoeder van de Millennia

Hij hielp de mensheid te scheppen om een oorlog te winnen. Miljoenen jaren lang werd hij haar enige bewaker.

Wanneer de Spulves de Blauwe Wereld verlaten, krijgt Khar’Ka een laatste opdracht: op Aarde blijven, de ontwikkeling van de nieuwe soort observeren en zijn volk waarschuwen als de mensen een bedreiging worden. Ingrijpen is hem verboden; hij moet de millennia in stasekamers doorbrengen en alleen ontwaken om de voortgang van het experiment te beoordelen.

Maar vanaf de eerste ontwaking beseft Khar’Ka dat er iets mis is.

De mensen hebben niet alleen overleefd, ze zijn zich over de planeet gaan verspreiden. Door hun aderen stroomt het bloed van Montarion, het vreemde wezen dat de eerste gevangenen uit de Spulve-laboratoria bevrijdde en de terugkeer aankondigde van degene die hem zijn naam had gegeven. Hoe meer Khar’Ka die bloedlijn onderzoekt, hoe vaker hij gebeurtenissen vindt die niet zouden mogen bestaan: symbolen die zijn gegraveerd vóór de beschavingen die ze maakten, berichten geschreven in talen die nog moesten ontstaan en profetieën die de toekomst lijken te kennen.

Door de tijdperken heen ziet Khar’Ka beschavingen ontstaan en ten onder gaan. Hij ziet bezoekers uit de sterren zich als goden voordoen, menselijke rijken veranderen in werktuigen van buitenaardse oorlogen en verborgen machten strijden om de heerschappij over de Aarde. Omdat hij niet onverschillig kan blijven, begint hij de bevelen van de Spulves te overtreden: hij beschermt volken, vernietigt geheime legers en wist uit de Geschiedenis de sporen van degenen die de mensheid wilden knechten.

Maar elke ingreep brengt hem dichter bij wat hij het meest vreest: een verrader worden in de ogen van zijn eigen volk.

Eeuwen later vindt Khar’Ka bij de Maya’s een steen die ouder is dan enige bekende tijdreis. Er staat een onmogelijke naam op: José Monteiro. De naam van een man, geschreven lang voordat Portugal, de Portugese taal of de wereld waarin hij geboren zal worden bestonden.

De ontdekking zet een zoektocht in gang die continenten en millennia zal doorkruisen. Menselijke geheime genootschappen worden erfgenamen van Khar’Ka’s kennis. Sommige zweren de profetie van Montarion te beschermen; andere geloven dat José verantwoordelijk zal zijn voor het einde van het Universum en proberen zijn geboorte te voorkomen. Intussen keren oude vijanden terug, herwinnen de valse goden hun kracht en beginnen de Spulves te vermoeden dat hun wachter niet langer slechts een waarnemer is.

Wanneer de mensheid de eeuw binnengaat van oorlogen, machines en wapens die de planeet kunnen vernietigen, wordt Khar’Ka geconfronteerd met zijn grootste twijfel: verdient de soort die hij miljoenen jaren heeft beschermd werkelijk te overleven?

Het antwoord komt wanneer de scheppers terugkeren naar de Blauwe Wereld om het oordeel te voltooien dat bij het begin van de mensheid begon. Onder de dreiging van uitroeiing zoeken de Erfgenamen van het Geheim naar de man wiens naam de tijd heeft doorkruist, terwijl Khar’Ka ontdekt dat Montarion nooit slechts een bloedlijn was.

Het is een cyclus. En José Monteiro is de gebeurtenis waarop de hele Geschiedenis zich heeft voorbereid.

Verscheurd tussen trouw aan zijn volk en liefde voor de soort die hij zag opgroeien, moet Khar’Ka de eed breken die hem op Aarde gevangenhield en een laatste keuze maken: de mensheid uitleveren aan haar scheppers of een oorlog beginnen die alle beschavingen kan veroordelen die hij heeft gezworen te beschermen.

Want Khar’Ka werd op Aarde achtergelaten om te beslissen wanneer de mensheid moest sterven. Maar zijn scheppers hadden nooit gedacht dat hij in haar zou leren geloven.