De Vrouw die het Universum Uitwiste

Na oorlogen, rijken, profetieën en krachten die over het lot van hele beschavingen kunnen beslissen, ontdekt José Monteiro iets wat zelfs alle macht van het Universum niet kan redden: tijd. De Vrouw die het Universum Uitwiste is een dichtbundel die zich afspeelt na Einde A van Het Begin van het Einde: De Laatste Adem van de Mensheid — Het Oordeel van de Goden. De bundel volgt de relatie tussen José en Brunix door liefde, familie, de laatste uren van een werkelijkheid en de herinnering die overblijft wanneer al het andere verdwijnt. Gedurende 365 dagen probeert José te doen wat hij een groot deel van zijn leven vergat: leven. Niet als Montarion, niet als redder en niet als de man die het Universum zelf kan trotseren, maar gewoon als José, naast de vrouw van wie hij houdt en de kinderen met wie hij een onmogelijk leven opbouwde. Wanneer het Universum verandert, verdwijnt Brunix uit de Geschiedenis. Plaatsen, steden en sterren blijven bestaan, maar niemand herinnert zich haar behalve José. Door gedichten over twee werelden die elkaar leerden aanraken, hun laatste jaar, de geboorte van een gezin, enkele uren eeuwigheid en de eenzaamheid van de enige man die zich een door het Universum uitgewist leven herinnert, wordt Einde A een intieme reis door liefde, verlies, herinnering en bestaan. Misschien is vergeten een manier om te overleven. José kreeg dat voorrecht niet. Het Universum vergat Brunix. Hij niet. Een poëtisch werk uit Montarion Universe. Waarschuwing: dit werk speelt zich af na Einde A en bevat belangrijke onthullingen over dat einde.