De laatste eclips van het hart

De laatste eclips van het hart is een poëtische reis door de meest intieme gebieden van liefde, verlies, herinnering en hoop.

Tussen emotionele eclipsen en flitsen van verlossing verandert José Monteiro diepe gevoelens in verzen die tussen de wond en het licht bewegen.

Op deze bladzijden ontstaat elk gedicht uit de ontmoeting tussen schaduw en verlangen, tussen stilte en het voortbestaan van het hart.

Er is weemoed, ontgoocheling, hartstocht, afwezigheid en verzet. En er is de poging te begrijpen wat blijft wanneer de liefde van vorm verandert.

Meer dan een verzameling gedichten is dit werk een emotionele landkaart van iemand die intens heeft gevoeld en ervoor heeft gekozen die sporen in taal om te zetten.