Skazane ludzkości

José Monteiro zna przyszłość, która jeszcze się nie wydarzyła. Wojna spadkobierców jeszcze się nie rozpoczęła. Ich dzieci i potomkowie Alberto Costy nie przekształcili jeszcze ran rodziców w wojnę zdolną przekroczyć światy. Ale José widział już, jaka może być ta przyszłość. A on nie chce czekać.

Jest tylko jedna osoba, która może znać sposób na przełamanie ścieżki, która zdaje się prowadzić ich do wojny: Strażnik Montarion, tajemniczy pisarz, którego historie dały początek całej rzeczywistości. Problemem jest to znaleźć.

Nie ma bezpośredniej ścieżki do waszego wszechświata. Aby się tam dostać, José będzie musiał przemierzyć światy, które nigdy nie powinny się ze sobą komunikować. I będzie musiał tego dokonać w towarzystwie człowieka, któremu najbardziej ufał i który najbardziej go zdradził: Alberto Costa.

Razem wkraczają w cywilizacje ludzkie, które podążały ścieżkami zupełnie odmiennymi od ich. Spotykają wersje Józefa, które nigdy nie odkryły, czym mogły być. Ludzie, którzy próbowali ocalić gatunek, ale ponieśli porażkę. Bohaterowie przemienili się w absolutnych władców. Cywilizacje, w których lojalność miała konsekwencje równie straszne jak zdrada. Każda rzeczywistość oferuje jedną odpowiedź, a niszczy inną.

Jednak po przemierzeniu kilku światów Alberto zaczyna zauważać coś, czego żadne z nich nie szukało. Zbieg okoliczności. Potem kolejny. Dopóki nie przestanie to wyglądać na przypadek.

José wie, dlaczego w opowieściach Guardiana pojawiają się różne wersje jego samego. Alberto nie wie, dlaczego ciągle znajduje ich u swego boku.

A gdy oboje szukają sposobu, aby uniemożliwić swoim dzieciom odziedziczenie wojen rodziców, zaczynają rozumieć, że być może najniebezpieczniejszym pytaniem w podróży nie jest to, jak ocalić przyszłość. Może chodzi o odkrycie, dlaczego oboje nadal istnieją, nawet gdy wszystko inne się zmienia.

Istnieją cywilizacje ludzkie, które zostały ocalone. Istnieją cywilizacje ludzkie, które zostały skazane na zagładę. Są też światy, w których mężczyzna, który miał ich chronić, stał się dokładnie tym, od czego musieli zostać ocaleni.