De Veroordeelde Mensheden

José Monteiro kent een toekomst die nog niet heeft plaatsgevonden. De Oorlog van de Erfgenamen is nog niet begonnen. Hun kinderen en de nakomelingen van Alberto Costa hebben de wonden van hun ouders nog niet omgezet in een oorlog die werelden kan oversteken. Maar José heeft al gezien wat die toekomst zou kunnen worden. En hij weigert te wachten.

Er is maar één persoon die misschien een manier weet om het pad te doorbreken dat hen naar oorlog lijkt te leiden: de Bewaker Montarion, de mysterieuze schrijver wiens verhalen aanleiding gaven tot hele realiteiten. Het probleem is het vinden ervan.

Er is geen direct pad naar het universum van Montarion. Om daar te komen zal José werelden moeten doorkruisen die nooit met elkaar zouden mogen communiceren. En hij zal dit moeten doen in het gezelschap van de man die hij het meest vertrouwde en die hem het meest heeft verraden: Alberto Costa.

Samen betreden ze menselijke beschavingen die een totaal ander pad volgden dan de hunne. Ze komen versies van José tegen die nooit hebben ontdekt wat ze hadden kunnen zijn. Mannen die probeerden de soort te redden en faalden. Helden getransformeerd in absolute heersers. Beschavingen waar loyaliteit even verschrikkelijke gevolgen had als verraad. Elke realiteit biedt het ene antwoord en vernietigt het andere.

Maar nadat hij verschillende werelden heeft doorkruist, begint Alberto iets op te merken waar ze geen van beiden naar op zoek waren. Een toeval. Dan nog een. Tot het geen toeval meer lijkt.

José weet waarom er in de Guardian-verhalen verschillende versies van hemzelf voorkomen. Alberto weet niet waarom hij ze steeds aan zijn zijde vindt.

En terwijl de twee zoeken naar een manier om te voorkomen dat hun kinderen de oorlogen van hun ouders erven, beginnen ze te begrijpen dat misschien wel de gevaarlijkste vraag tijdens de reis niet is hoe ze de toekomst kunnen redden. Misschien is het ontdekken waarom ze allebei blijven bestaan, zelfs als al het andere verandert.

Er zijn menselijke beschavingen die gered zijn. Er zijn menselijke beschavingen die gedoemd zijn. En er zijn werelden waar de man die hen moest beschermen precies datgene werd waarvan ze gered moesten worden.