زنجیرهای بی‌نهایت

ژوزه مونتیرو از چندجهانی عبور کرد تا از وقوع جنگ جلوگیری کند. بدون آنکه بداند، سفر او منجر به تهدیدی برای تمامی واقعیت‌ها شد.

پس از اتفاقات سه‌گانهٔ دانهٔ نگهبان، مسیرهایی که خوزه و آلبرتو کوستا پیمودند، چیزی را در خود دارند که هیچ‌کدام از آن‌ها متوجه نشده‌اند که پشت سر گذاشته‌اند. میان جهان‌ها، وعده‌ها و داستان‌هایی که جان گرفته‌اند، آگاهی‌ای زاده شد که به هیچ جهانی تعلق ندارد.

نام او اِلدراَن است.

در ابتدا، او را ناجی می‌نامند. او در جایی ظاهر می‌شود که ارتش‌ها شکست خورده‌اند، جایی که نگهبانان رفته‌اند و جایی که تمدن‌های کامل در انتظار پایان ایستاده‌اند. او محافظتی در برابر چیزی که هیچ‌کس نتوانست متوقف کند ارائه می‌دهد. در عوض، یک سوگند می‌طلبد: که هرگز حضور او را رد نکنند.

اما وعده‌هایی وجود دارد که تنها کسی را که آن‌ها را بیان می‌کند، نمی‌بندند. آن‌ها جهان‌های کامل را اسیر می‌کنند.

هرچه قدرت او بیشتر می‌شود، جهان‌هایی که هرگز نباید با هم ارتباط پیدا می‌کردند، به یک اراده پیوند می‌خورند. شهرها همچنان پابرجا می‌مانند. گونه‌ها به حیات خود ادامه می‌دهند. دنیاها با هم ادغام نمی‌شوند. با این حال، دیگر آزاد نیستند که آینده خود را انتخاب کنند.

الدرن نمی‌خواهد چندجهانی را به خاکستر تبدیل کند. او می‌خواهد واقعیت‌های بی‌نهایت را به حوزه‌ای تبدیل کند که هیچ چیزی نتواند از آن فرار کند. و همه تمایل به مبارزه با او ندارند: برای برخی مردم، امنیتی که ارائه می‌دهد بیشتر از آزادی‌ای است که در ازای آن طلب می‌کند.

وقتی خوزه در اولین جلوه‌های دشمن آثار سفرش با آلبرتو را تشخیص می‌دهد، درمی‌یابد که بازگشت پایان آن داستان نبوده است. اکنون، خوزه باید با موجودی روبه‌رو شود که هرگز به‌طور عمدی تصورش نکرده بود، موجودی که بین آفرینش و ماوراء الطبیعه زاده شده و قادر است همزمان در چندین واقعیت وجود داشته باشد.

نابود کردن یک بدن کافی نیست. پیروز شدن در یک نبرد یک جهان را آزاد نمی‌کند. برای جلوگیری از گسترش الدرن، لازم خواهد بود که حقیقت را دربارهٔ منشأ او کشف کرده و مردمی را گرد هم آوریم که دیگر بر سر معنای نجات توافق ندارند.

برخی خواهند جنگید تا آزاد بمانند. دیگران خواهند جنگید تا زنجیرهای خود را حفظ کنند.

و زمانی که همان سایه به آسمان‌های بی‌شمار برسد، آخرین مقاومت باید چیزی را دفاع کند که هیچ فاتحی نمی‌تواند ارائه دهد: حق گفتن «نه».

جهان‌های بی‌پایان. یک اراده واحد.