Архитектите на вечноста

José Monteiro го постигна она што ниту еден Montarion не го имаше остварено уште од почетокот на Големите циклуси. Тој преговараше со самата Универзум.

Одби да стане император, го спречи спојувањето на реалностите и ги уништи зачетоците на вештачката интелигенција што би ја предизвикала Војната на наследниците. За првпат, иднината повеќе не беше однапред испишана. Но, слободата имаше своја цена.

Како дел од договорот, кога неговите синови – луѓе – ќе наполнеа дваесет години, ќе беа повикани во Центарот на Универзумот. Габриел и Даниел ќе добиеја пристап до знаењето акумулирано од деветте цивилизации на Советот и ќе престанееа биолошки да стареат.

Тие немаше да бидат бесмртни. Немаше ниту да се разболуваат, ниту да стареат, но сепак можеа да умрат. Можеа да бидат убиени. И ниту еден Прапочеточен закон немаше да ја осуди расата одговорна за нивната смрт.

Нивната мисија ќе беше да го пронајдат она што ниту Советот, ниту Друидите, ниту самиот Универзум никогаш не го откриле: начин да се стабилизира секој универзум без да се принудат да се спојат во единствена реалност.

Дваесет години подоцна, повикот пристигнува.

Подготвени од Софија преку науката на Спулве, историјата на Универзумот, стратегијата, филозофијата и борбените вештини, двајцата браќа влегуваат во Советот како слободни луѓе. Од нив ќе се бара да се појавуваат само еднаш годишно и ќе можат да градат сопствени животи. Сепак, универзумите остануваат ранети.

Врските меѓу реалностите исчезнуваат и ќе дојде време кога ниту еден сојуз, решение или жртва нема да можат да ги спасат.

Во архивите на Советот, Габриел и Даниел откриваат дека одговорот можеби лежи во заклучокот до кој дошле уште како деца: порталот всушност не пренесува човек низ просторот. Тој го убедува Универзумот дека лицето веќе се наоѓа на другата страна.

Ако Универзумот може да се убеди дека еден човек припаѓа некаде на друго место, можеби милиони универзуми можат да се наведат да се препознаат едни со други како делови од истиот систем, без притоа да бидат уништени или споени.

За да ја докажат својата теорија, браќата мора да ги преминат границите што ниту една цивилизација досега не ги преминала, да им пркосат на фундаменталните закони на постоењето и да ги надживеат сите оние што претпочитаат познато решение пред невозможна надеж.

Но, иако времето престанало да тече низ нивните тела, тоа ќе продолжи да ги одзема луѓето што ги сакаат. И кога Габриел и Даниел ќе почнат да застапуваат различни патишта за спас на постоењето, ќе откријат дека најголемата опасност можеби не демне во универзумите што изумираат. Таа можеби се крие меѓу нив.

José Monteiro го прекрши пророштвото. Сега неговите синови мора да докажат дека иднината без предодредена судбина заслужува да опстане.