Heildarsagur

Í øldir hevur menniskjað leitað eftir svarum til stjørnurnar. Kanska átti Menniskjað fyrst at hugt at tí, sum goymdi seg okkara millum.

Tá José Monteiro, ein vanligur maður, sum er drivin av einum óvanligum forvitni, byrjar at kanna hendingar, sum troysta nakra skynsama forkláring, uppdagar hann, at nakrar av størstu teoriunum hjá Menniskjanum kunnu vera hættisliga tætt við sannleikan. Tað, sum byrjar sum ein kanning av óforkláraligum fyribrigdum, førir skjótt til eina samspæl, sum fevnir um stjórnir, kríggj, siðmenningar og loyndarmál, sum eru grivin langt áðrenn søgan, sum vit kenna hana, varð fødd.

Tilveran av øðrum sløgum er ikki longur ein spurningur. Og Skriðdýrini eru bara ein partur av onkrum nógv størri.

Tá kríggj nærkast jørðini, uppdagar José, at fortíðin hjá Menniskjanum er knýtt at hendingum, sum fara út um sjálva planetina. Fornar siðmenningar, ómøgulig tøkni, gloymdar profetiir og loyndarfulla navnið Montarion byrja at mynda eitt gátuføri, hvørs svar ikki bert kundu broytt framtíðina hjá jørðini, men javnvágina millum heilar heimar.

Jú meira José uppdagar, jú hættisligari gerst ein spurningur: merkir tað at kenna ævinleikan, at tú skalt góðtaka hana? Søgan skilur sjálv millum at kenna eina profeti og at vera lýðin henni, og umskapar val og frían vilja til miðdepil í saganum.

Tí summi stríð verða ikki stríðst við bara hermonnum. Tey eru stríðst við valum.

Og tá José ger vart við, at tað kanska eru leiðir, sum eingin hevur hugsað um áður, broytist stríðið fyri at yvirliva Menniskjað til ein nógv størri bardaga um, hvør hevur rættin at avgera framtíðina hjá einum slag, einum heimi... ella einum heilum Alheimi.

Byrjanin til endan er ein vísindaskaldsøga saga um samspæl, samband uttan fyri jørðina, kríggj, fornar siðmenningar, vinalag, familju, offur og frían vilja, har hvørt svar letur upp fyri einum enn størri spurningi.

At uppdaga skriðdjórini var ikki byrjanin til kríggið... tað var fráboðanin um endan