Den Ufank vum Enn
Fänk mat «Déi däischter Verschwörung» un, lies «D’Mënschheet an hiert däischtert Ierwen — Deeler I an II» weider a wiel en Enn: A — «De leschten Otem vun der Mënschheet: D’Uerteel vun de Gëtter», B — «De leschten Echo vun de Schied: Äschen a Blutt» oder C — «De Wee vu Montarion». Et sinn alternativ Enner; déi aner kanns du duerno entdecken.
De Som vum Wiechter
As Humanidades Condenadas → Os Caminhos que Nunca Vivemos — Português → O Homem que Escreveu a Eternidade — Português
D’Handlung spillt bannent Enn B, tëscht dem virleschten an dem leschte Kapitel, a behandelt och déi aner Enner: Enn A an Enn C.
D’Urspréng
Den éischte Montarion: Déi däischter Hierkonft vun der Mënschheet ass e selbstännegt Wierk, dat Den Ufank vum Enn virausgeet an den Urspronk vun der Mënschheet exploréiert.
Poesie
Fir «Déi lescht Sonnendäischtert vum Häerz» an «D’Fra, déi den Universum geläscht huet» gëtt et keng obligatoresch Liesuerdnung. Et gëtt awer recommandéiert, «D’Fra, déi den Universum geläscht huet» nom Enn A vun «Den Ufank vum Enn» ze liesen, fir d’Wierk besser ze verstoen; dës Reiefolleg ass fräiwëlleg.