Déi Weeër, déi mir ni gelieft hunn

Nodeems de José Monteiro an den Alberto Costa dat Onméiglecht gekräizegt hunn, an nei Welten erakommen, wou d'Realitéit Weeër gewielt hunn, déi hir eege Geschicht ni erlieft hunn. An engem vun hinnen ass de José Monteiro dout an d'Mënschheet huet geléiert ouni säi Retter ze iwwerliewen. An engem aneren, reagéieren déi Doudeg, Eed hannerloossen Marken an antike Wourechten oppen Wonnen, déi d'Zäit ni konnt zoumaachen.

Wéi se duerch alternativ Realitéite reesen, begéinen déi zwee Frënn Versioune vu sech selwer, gestéiert Zukunft, Choixen déi d'Zivilisatiounen geännert hunn, an Hiweiser op eng Filial vum Universum wou Krich net inévitabel ass. Awer all Äntwert huet e Präis. A wat se méi no un d'Origine vun dëse Somen kommen, wat se méi realiséieren datt de Wee zréck esou geféierlech ka sinn wéi dat Onbekannt.

Tëscht geläschte Erënnerungen, Welten déi sech géint d'Enn widderstoen an Dieren déi net sollten existéieren, daucht dëst zweet Buch an déi epesch Rees tëscht Schicksaler, Verloschter a Méiglechkeeten.