D'Fra d'Universum geläscht

Nodeems Dir Kricher, Räicher, Prophezeiungen a Kräfte konfrontéiert huet, déi fäeg sinn d'Schicksal vu ganz Zivilisatiounen ze entscheeden, entdeckt José Monteiro datt et eppes ass wat net all d'Kraaft vum Universum spuere kann: Zäit. The Woman Who the Universe Erased ass eng Sammlung vu Gedichter, déi nom Enn A vum Ufank vum Enn gesat ginn: The Last Breath of Humanity - The Judgment of the Gods, no der Bezéiung tëscht José an Brunix duerch Léift, Famill, déi lescht Stonnen vun enger Realitéit an d'Erënnerung déi bleift wann alles anescht verschwënnt. Dräihonnertfënnefsechzeg Deeg versicht de José dat ze maachen, wat hien de gréissten Deel vu sengem Liewen vergiess huet: liewen. Net wéi Montarion. Net als Retter. Net wéi de Mann deen fäeg ass den Universum selwer ze konfrontéieren. Genee wéi de José, nieft der Fra, déi hie gär huet, an de Kanner, mat deenen hien e Liewen opgebaut huet, dat ni méiglech wier. Awer wann den Universum ännert, verschwënnt Brunix aus der Geschicht. D'Plaze bleiwen. D'Stied weider. D'Stäre existéieren weider. Mee keen erënnert un hir. Keen, ausser de José. Tëscht Gedichter iwwer zwou Welten, déi geléiert hunn sech géigesäiteg ze beréieren, d'lescht Joer zesummen, d'Gebuert vun enger Famill, e puer Stonne vun der Éiwegkeet an der Einsamkeet fir deen eenzege Mann ze sinn, deen un engem Liewen erënnert, dat den Universum selwer geläscht huet, transforméiert dëst Wierk Final A an eng intim Rees iwwer Léift, Verloscht, Erënnerung an Existenz. Well vläicht ass vergiessen e Wee fir ze iwwerliewen. Awer José Monteiro hat dee Privileg net. Den Universum huet Brunix vergiess. Hien net. E poetesch Wierk vum Montarion Universe. Opgepasst: Dëst Wierk fënnt nom Enn A vum Ufank vum Enn statt an enthält bedeitend Spoiler vun deem Enn