Yên Ku Qet Nehebûn

Piştî yekîtiya gerdûnan, Mirovahî hebûna xwe domand. Lê gelek şaristanî, mirov û dîrok ji rastiyê hatine jêbirin.

Bi salan, cîhanê bawer dikir ku rabirdû di dawiyê de hatiye parastin. Heta ku xuyangên pêşîn dest pê kirin.

Li Portekîzê, lêkolînerek telefonên keça ku wê qet nehebûye werdigire. Li Îrlandayê, gundek di xewnên bi sedan kesên nenas de xuya dibe. Li welatên din, kesên windabûyî vedigerin malên ku qet lê nejiyane.

Mirî venagerin. Tiştek pir xerabtir diqewime.

Hebûnên ku qet ne aîdî rastiya nû bûn, dixwazin di nav zindiyan de cihekî bigirin.

Inês Valente, lêkolînerek Portekîzî, tîmek piçûk dicivîne da ku çavkaniya bûyeran kifş bike. Lê her bersivek wê nêzîkî diyardeyên acizkertir dike, ku dikarin bîranînan biguherînin, nasnameyan biguherînin û cîhanê bêyî ku kes ferq bike veguherînin.

Lêpirsîn di dawiyê de wê digihîne José Monteiro, zilamê ku bîranînên gerdûnekê diparêze ku êdî tune ye.

José şaristaniyên kevnar nas dike, encamên yekbûna gerdûnan fêm dike û berê bi bûyerên ne gengaz re rû bi rû maye. Lê vê carê, ew jî ne xwediyê hemû bersivan e.

Dema ku xuyang belav dibin, Inês kifş dike ku ev hebûn ne tenê dixwazin vegerin. Dixwazin wekî mirovên ku her tim hebûne werin naskirin.

Û her ku mirovahî bêtir baweriyê bi wan tîne, tehdît bi hêztir dibe.

Ji ber ku hin tişt ji mirinê xerabtir in. Yek ji wan ew e ku kifş bikî qet nehebûyî.