← Fütüri saghe

Universu Montarion · Trilogia · 3 libbri

L'Impëio de Stelle Mòrte

L'Impëio de Stelle Mòrte

Relascio previsto: 2027-2028. E dæte de volummi individuali da annonçiâ.

Previçion de publicaçion: 2027 – 2028

Son solo previçioin. E dæte no son confermæ e peuan cangiâ.

Fin D de O comenso da fin. Unna continuaçion alternativa à l'immediou de l'umanitæ e o seu lascito scuo, parte II: o prexo de l'universo. O no sostituisce e destinaçioin A, B e C.

«L’òmmo ch’o l’à sarvou l’Universo o l’é apreuvo à mette in discuscion l’avvegnî ch’o l’à aggiuttou à construe.»

Dòppo avei affrontou de complotti che menassæ l'Umanitæ, avei descoverto l'ereditæ do Montarion e avei desfiou i limiti da mæxima existensa, o José Monteiro o l'à da affrontâ a deçixon ciù importante da seu vitta: se açettâ ò refuâ o titolo d'Imperatô de l'Universo.

Comme tutte e çiviltæ aspëtan a seu respòsta, José sorprendan o Conçilio di Neuve. O refua o tröno e o propoñe un nomme che nisciun o s'aspëtava de sentilo: Alberto Costa, l'òmmo che un tempo o l'aiva marcou o Traditô de l'Umanitæ.

A çernia do José a l’arve un neuvo percorso. Tanto che o Alberto o çerca de guägnâ a confiansa di pòpoli che no s’en ascordæ do seu passou, l’Universo o çerca de stabilî un ordine bon de mette fin a-e guære antighe. Ma governâ infinii mondi o domanda de deçixoin imposcibile e nisciuña paxe a l’arriva sensa de conseguense.

Da maniman che e neuve crixi menassan e alleanse formæ da neuva, o José e o Alberto comensan à no ëse d'accòrdio in sce unna domanda fondamentale: fin à che lontan quarchedun o peu anâ pe proteze e vitte ch'o l'à giurou de sarvâ?

Quello ch'o comensa comme unna discordansa tra doî òmmi ligæ da unna stöia d'amixiçia, tradimento e sacrifiçio o vëgne unna confrontaçion ch'a porrieiva scompartî di impëi, de famigge e de çiviltæ intreghe.

Di fronte a-a menassa de unna guæra sensa confin, l'Universo o l'à da çerne tra a seguessa promissa da-o poei e a libertæ ch'a peu rende a paxe coscì fragile.

Lîbri da a saga

  1. L'urtimo Montarion: A paxe di condannæ

    Relascio previsto: 2027-2028. E dæte de volummi individuali da annonçiâ.

    Un refuo o peu cangiâ o destin de l’existensa. Unna çernia a peu condannâlo.

    Dòppo i eventi de O prexo de l’universo, a-o José Monteiro ghe ven offerto a poscibilitæ de piggiâ a poxiçion ciù potente mai offerta à un ëse vivente. Ma davanti a-o Conçilio di Neuve, o piggia unna deçixon ch'a l'arresta sorpreisa fiña a-i seu alleæ: o no saià quello ch'o s'assetta in sciô tröno.

    In cangio, o nomina o Alberto Costa, un òmmo che a seu vitta a l'é stæta segnâ da di segreti e di tradimenti, comme a persoña boña à portâ e çiviltæ inte unna neuva era.

    A propòsta a l'intraprende unna crixi de confiansa. Çerti pòpoli veddan a çernia comme un gesto de reconciliaçion; di atri tëgnan pe imposcibile affidâ l’avvegnî de l’Universo à quarchedun co-o passou do Alberto. Tra de preuve de lezittimitæ, de trattative e de menasse de revortâse, vëgne feua un neuvo ordine che o seu equilibrio o depende da de deçixoin sempre ciù diffiçile.

    José o credde ch'o l'agge fæto quello ch'o l'é giusto. O Alberto o sa ch’o no peu governâ solo che pe fâ piaxei à l’òmmo ch’o gh’à misso a seu confiansa.

    Quande unna crixi lontaña a mette in reisego de vitte innoçente, a differensa tra agî a-a spedia e avvardâ a paxe a vëgne pericolosa. E a primma crepa inte unna vegia amixiçia a peu portâ à unna tragedia ben ben ciù grande.

  2. O sangue di imperatoî: l'universo in feughe

    Relascio previsto: 2027-2028. E dæte de volummi individuali da annonçiâ.

    Quande a paxe a depende da l’obbediensa, a libertæ a vëgne o primmo campo de battaggia.

    O tröno de l’Universo o no l’é ciù solo che un scimbolo d’unitæ. O l'é vegnuo o çentro de despute che spantegan pianeti, impëi e antighe alleanse.

    Alberto Costa affrontan de deçixoin che nisciun governante o peu piggiâ sensa lasciâ de ferie. Ògni accòrdio o l'avvertisce unna guæra e o l'alimenta unna revoluçion. Ògni intervento o sarva de vitte ma o menassa de destrue l'autoritæ fragile tiâ sciù tra e çiviltæ che pe-a stöia son stæte nemighe.

    O José Monteiro o l'ammia l'instabilitæ ch'a cresce con unna preoccupaçion ch'a cresce. Convinto che l'Universo o l'é apreuvo à repete i erroî che tutti doî an giurou de prevegnî, o comensa à sostegnî de mesue che o Alberto o tëgne pe arresegæ. Quello che un tempo aivan destrigou da-a rente a-a rente o vëgne unna scontra de prinçippi.

    Da maniman che di neuvi attacchi corpiscian di mondi sensa defeisa, de figue potente çercan de sfrütâ a divixon. E armæ se mobilitan, e alleanse se rompan e fiña i membri da mæxima famiggia descrovan che no scompartiscian ciù a mæxima idea de giustiçia.

    Tra a fedeltæ à un amigo e o dovei verso ben ben di pòpoli, o confin tra proteze e dominâ o vëgne sempre ciù diffiçile da reconosce.

    L'Universo o se prepara pe unna guæra ch'a porrieiva cangiâ pe delongo o scignificato da poula Imperatô.

  3. A coroña de l’infinio: l’urtimo giudiçio

    Relascio previsto: 2027-2028. E dæte de volummi individuali da annonçiâ.

    Quande e stelle desmettan d’açende i impëi, o destin de tutti i mondi o s’avvexiña a-o seu giudiçio.

    A guæra a l'à traversou tutti i confin conosciui. E çiviltæ che an combattuo pe sopravive pe de miggiæa d'anni oua se treuvan piggiæ inte un conflitto ch'o menassa de definî torna e mæxime lezze de l'influensa universale.

    José Monteiro e Alberto Costa se conoscian megio che tutti i atri avversäi. Scompartiscian de regòrde, de perdie, di segreti e a convinçion che l'Universo o dev'ëse protetto. Ma quello che un tempo o î metteiva insemme o l'é vegnuo a vivagna de unna spartiçion ch'a pâ squæxi imposcibile da scompassâ.

    Mentre e potense antighe se preparan pe-a confrontaçion deçixiva, o Conçilio di Neuve o l'é obrigou à affrontâ unna domanda ch'a l'é arrestâ sensa respòsta pe tròppo tempo: chi l'à pe in davei o drito de governâ o destin de tutte e çiviltæ?

    Quello ch'o l'arresta de alleanse o saià misso a-a preuva. E famigge an da çerne tra lealtæ e consciensa. E o passou di Montarion o peu demostrâse tanto deçixivo comme e armæ che traversan e stelle.

    À l’orizzonte de unna battaggia boña à cangiâ a stöia de l’existensa, doî òmmi s’affrontan a domanda che nisciun tröno o peu scappâ: cöse l’arresta de un sarvòtto quande o sarvâ l’Universo o domanda che tutti se sottomettan a-a seu voentæ?