Las Cronicas del Temps Proibit

José Monteiro salvèt l'Univèrs. Degun se'n soven.

Après l'union de totas las realitats, José se desrevelhèt a Porto, dins un monde ont Brunix, sos enfants, los Druidas, los Reptilians e totas las civilizacions qu'aviá conegudas avián pas jamai existit. Condemnat a èsser lo sol gardian de sos sovenirs, transformèt tot çò qu'aviá viscut en una colleccion de libres que lo monde recebèt coma de sciéncia-ficcion.

D'annadas pus tard, una organizacion governamentala secrèta tusta a sa pòrta.

Amagada del monde, aquela agéncia protegís l'Istòria gràcias a una sola pòrta, capabla de menar sos viatjaires a quin luòc e quin moment que siá del passat. Basta de la traversar en pensant a la destinacion. La pòrta se carga de trobar un luòc ont degun pòt èsser testimòni de l'arribada.

Pendent de sègles, sos agents empachèron de guèrras, de conspiracions e de viatjaires de modificar lo cors de l'Umanitat. Fins que l'Istòria ela meteissa comencèsse a cambiar.

De messatges adreçats a José apareisson dins de luòcs sagelats dempuèi de sègles. Lo simbòl de Montarion apareis dins de documents ancians. D'archius descrivon d'eveniments, de creaturas e de civilizacions qu'existisson sonque dins los libres qu'escriguèt.

Qualqu'un, o quicòm, modifica lo passat per bastir una intrada dins aqueste Univèrs.

Recrutat perque es lo sol òme capable de reconéisser las marcas de la realitat escafada, José comença a viatjar a travèrs los sègles. Mas cada mission revela una partida d'un plan fòrça mai vast: una consciéncia eliminada per l'union dels univèrs modifica l'Istòria, eveniment après eveniment, per crear sa pròpria origina e assegurar que, aqueste còp, serà pas jamai escafada.

E aquela entitat coneis lo sol prètz capable de far traïr l'agéncia a José. La possibilitat de retrobar Brunix, sos enfants e totes los que l'Univèrs li raubèt.

Mentre qu'una guèrra invisibla s'espandís dins lo passat, José deurà decidir se deu protegir un monde bastit sus l'oblit o dobrir lo camin al retorn d'una realitat condemnada.

Perque lo passat es pas mòrt. Li foguèt interdit d'existir.