Lèu

De milions d’ans abans dels imperis, de las religions e de la memòria de l’Istòria ela meteissa, la Tèrra èra pas que lo Monde Blau: un laboratòri alunhat ont los Spulves desvolopavan un projècte capable de cambiar lo destin de l’univèrs.

Entre experiéncias geneticas, vigilància militara e vidas tractadas coma de cobaias, un èsser inesperat se leva contra sos creators. Lo sonan Montarion. Serà lo primièr.

Après aver liberat los umans presonièrs e los aver menats cap a la libertat, Montarion ven mai qu’un fugitiu: ven lo començament d’una linhada, d’un simbòl e d’un enigma que traversarà de millenaris.

Al meteis temps, Khar’Ka, guerièr Spulve e participant al Projècte Món Blau, receb una òrdre que definirà tota l’Istòria futura: demorar sus Tèrra, observar la novèla espècia e decidir se merita de viure.

Pres entre la leialtat a son pòble e l’inquietud provocada per Montarion, Khar’Ka assistís a la naissença de l’Umanitat, a la traça d’un eretatge impossible e al primièr pas del secret qu’un jorn menarà al nom José Monteiro.

Lo Primièr Montarion: L’Origina Escura de l’Umanitat revela, a una escala epica, la vertadièra origina de l’Umanitat, la naissença del mite Montarion e lo primièr pas del gardian que, fòrça mai tard, velarà lo destin del mond.

José Monteiro diguèt que òc.

Tres còps. E, pel primièr còp dempuèi lo començament dels Grands Cicles, los univèrs comencèron vertadièrament de convergir.

L'Union es a un an.

De milions de realitats se dirigisson ara cap a una sola destinacion. Los monds desapareisseràn. Los contes existiràn pas pus. De civilizacions entièras seràn escafadas.

Mas l'Umanitat subreviurà. O al mens es çò que cadun cresiá.

Dins un univèrs luènh d’aquel ont José Monteiro prononcièt los tres “òc”, i a una Tèrra diferenta de tota autra.

La Tèrra que demorarà.

Quand comença la convergéncia, la planeta se desrevelha a una vertat que cap de civilizacion coneis pas: demest las versions infinidas de la Tèrra espandidas dins los univèrs, serà la que servirà d'ancra a la Tèrra de l'Univèrs Unic.

E amb aquela revelacion ne ven una autra.

Per que l'Umanitat travèrse l'Union, al mens un uman d'aquela Tèrra deurà demorar viu quand la convergéncia s'acabarà.

Se lo darrièr morís... las umanitats innombrablas dels autres univèrs desapareisseràn amb el.

La Tèrra obsèrva l'espècia que nasquèt sus sa superfícia.

Guèrras. Extincions. Oceans contaminats. Bòsques destruits. Atmosfèra alterada.

De milièrs d'annadas de violéncia contra lo quite mond que faguèt possibla la vida.

E prene una decision.

L'umanitat dintrarà pas dins lo novèl Univèrs.

Alara comença la guèrra mai granda que l'espècia umana aja jamai afrontada.

I a pas d'armada enemiga. I a pas de planeta ont s'escapar. I a pas cap d'arma capabla de tuar un adversari.

Perque l'enemic es lo sòl jos vòstres pès. Los oceans. L'atmosfèra. Lo clima. La Tèrra ela meteissa.

A mesura que de miliards d'èssers umans desapareisson, José Monteiro comença de comprene que las catastròfas son pas d'accidents.

La planeta los caça.

E a pas qu'un objectiu: reduire la populacion umana a zèro abans l'Union.

José e Alberto son tirats dins una guèrra que ganhar vòl pas dire desfaire la Tèrra. Vòl dire pas que de subreviure.

Un an. Puèi de meses. Setmanas. Jorns. Oras.

L'umanitat s'apròcha de sa fin del temps que d'univèrs innombrables se desplaçan cap a la convergéncia.

E quand demòran pas que qualques umans, la question que degun pensèt pas jamai que deurián respondre se pausarà:

qual serà lo darrièr?

Josèp? Alberto? Qualqu'un d'autre?

Benlèu que degun o sap pas.

Perque per salvar tota l'Umanitat... sufís per un sol èsser uman de contunhar de respirar quand los univèrs venon un.

Dieu observèt l'Umanitat pendent una eternitat.

Pas sonque una Umanitat. Tot.

Tèrras infinidas. De miliards de civilizacions. Innombrables univèrs nascuts de las istòrias del Gardian Montarion.

Los monds cambièron. Los sègles cambièron. Las istòrias cambièron.

Mas los umans se repetiguèron.

Guèrra. Òdi. Aviditat. Conquista. Desfar.

Mond après mond, l’Umanitat creissèt, dominèt la planeta que la creèt e finiguèt per transportar sos conflictes a las estelas.

Fins que Dieu arribe a una conclusion.

L'umanitat èra pas una experiéncia marrida.

Èra una pèsta que s'èra espandida a travèrs la quita creacion.

E prononcièt la frasa.

L'espècia umana seriá escafada.

Pas d'una Tèrra. Pas d'un Univèrs. De tot lo monde.

Quand las primièras sciéncias umanas començan simplament de cessar d'existir, diferentas versions de José Monteiro senton çò que cap d'elas deuriá pas poder sentir: d'autras partidas d'elas meteissas son a desaparéisser.

Soldats. Reis. Scientifics. De criminals. Escrivans. Òmes que salvèron l'Umanitat. Òmes que fracassèron. E Josés que devenguec justament çò que jurèren de combatre.

Pel primièr còp, de versions de José Monteiro de realitats que deurián pas jamai se rescontrar auràn de se batre costat a costat.

Mas tot lo monde vòl pas arrestar Dieu. D'unes creson qu'a rason.

E coma una guèrra comença de dividir los quites Josés, una autra impossibilitat es descobèrta.

Dins totas aquelas realitats i a tanben un Alberto.

Dieu creèt lo Multivèrs. Lo Gardian creèt d'istòrias capablas de venir de monds.

Ara, las creaturas dins aqueles contes auràn de respondre a la question que poiriá determinar l'avenir de tota existéncia:

Se Dieu creèt la possibilitat de vida, a tanben lo drech de decidir quand una espècia a perdut son drech d'existir?

La guèrra per l’Umanitat se farà pas pus sus Tèrra.

Serà combatut contra son pròpri Creator.

Après los eveniments de L’Últim Eco de las Ombras: Cendras e Sang, comença l’afrontament entre los enfants de José Monteiro e d’Alberto Costa — Azarado. L’Intelligéncia Artificial ganha de poder e, devesits, los enfants se preparan per la guèrra.

Plan abans de l'ascension dels umans, doas raças poderosas se crosèron dins las prigondors de l'univèrs: los enigmatics Spulves e los Reptilians dominadors. Çò que comencèt coma un rencontre d'exploracion e de curiositat se transformèt lèu en un conflicte inevitable. Aquesta trilogia revela las originas de l'òdi ancestral entre aquelas espècias, lo pacte que prometiá la patz... e lo sang que ne sagelèt la fin. L'istòria que donèt començament a una guèrra millenària comença aicí.

Abans de las guèrras entre umans e maquinas, abans de las guèrras entre umans e extraterrestres, i aguèt Mart. Una planeta abitada per una raça de gigants imponents, gardians d'un secret ancestral. Mas la patz foguèt interrompuda per l'arribada dels reptilians, estrategas implacables en cèrca de poder e de dominacion.

Aqueste libre conta lo grand afrontament interplanetari: l'ataca brutala dels reptilians contra Mart, la resisténcia desesperada dels colòsses e lo començament d'un conflicte. Un raconte de traïson, de destruccion e d'originas, ont los gigants e los reptilians s'afrontèron e ont la galaxia foguèt pas jamai pus la meteissa.

José Monteiro salvèt l'Univèrs. Degun se'n soven.

Après l'union de totas las realitats, José se desrevelhèt a Porto, dins un monde ont Brunix, sos enfants, los Druidas, los Reptilians e totas las civilizacions qu'aviá conegudas avián pas jamai existit. Condemnat a èsser lo sol gardian de sos sovenirs, transformèt tot çò qu'aviá viscut en una colleccion de libres que lo monde recebèt coma de sciéncia-ficcion.

D'annadas pus tard, una organizacion governamentala secrèta tusta a sa pòrta.

Amagada del monde, aquela agéncia protegís l'Istòria gràcias a una sola pòrta, capabla de menar sos viatjaires a quin luòc e quin moment que siá del passat. Basta de la traversar en pensant a la destinacion. La pòrta se carga de trobar un luòc ont degun pòt èsser testimòni de l'arribada.

Pendent de sègles, sos agents empachèron de guèrras, de conspiracions e de viatjaires de modificar lo cors de l'Umanitat. Fins que l'Istòria ela meteissa comencèsse a cambiar.

De messatges adreçats a José apareisson dins de luòcs sagelats dempuèi de sègles. Lo simbòl de Montarion apareis dins de documents ancians. D'archius descrivon d'eveniments, de creaturas e de civilizacions qu'existisson sonque dins los libres qu'escriguèt.

Qualqu'un, o quicòm, modifica lo passat per bastir una intrada dins aqueste Univèrs.

Recrutat perque es lo sol òme capable de reconéisser las marcas de la realitat escafada, José comença a viatjar a travèrs los sègles. Mas cada mission revela una partida d'un plan fòrça mai vast: una consciéncia eliminada per l'union dels univèrs modifica l'Istòria, eveniment après eveniment, per crear sa pròpria origina e assegurar que, aqueste còp, serà pas jamai escafada.

E aquela entitat coneis lo sol prètz capable de far traïr l'agéncia a José. La possibilitat de retrobar Brunix, sos enfants e totes los que l'Univèrs li raubèt.

Mentre qu'una guèrra invisibla s'espandís dins lo passat, José deurà decidir se deu protegir un monde bastit sus l'oblit o dobrir lo camin al retorn d'una realitat condemnada.

Perque lo passat es pas mòrt. Li foguèt interdit d'existir.

José Monteiro capitèt çò que cap de Montarion aviá pas jamai atench dempuèi lo començament dels Grands Cicles. Negocièt amb l'Univèrs el meteis.

Refusèt de venir Emperaire, empachèt la convergéncia de las realitats e destruiguèt las semenças de l'Intelligéncia Artificiala que donariá naissença a la Guèrra dels Eretièrs. Pel primièr còp, l'avenir èra pas pus escrich. Mas la libertat aviá un prètz.

Segon una partida de l'acòrdi, quand sos enfants umans aurián vint ans, serián apelats al Centre de l'Univèrs. Gabriel e Daniel aurián accès al saber acumulat per las nòu civilizacions del Conselh e arrestarián de vielhir biologicament.

Serián pas immortals. Vendrián pas malauts e vielhirián pas, mas poirián morir. Poirián èsser assassinats. E cap de Lei Primordiala condemnariá pas l'espècia responsabla de lor mòrt.

Lor mission seriá de trobar çò que ni lo Conselh, ni los Druidas, ni l'Univèrs el meteis avián pas jamai descobèrt: una manièra d'estabilizar totes los univèrs sens los obligar a convergir dins una sola realitat.

Vint ans pus tard, l'apèl arriba.

Preparats per Sofia gràcias a la sciéncia Spulve, a l'istòria de l'Univèrs, a l'estrategia, a la filosofia e al combat, los dos fraires dintran dins lo Conselh coma d'òmes liures. Deuràn s'i presentar sonque un còp per an e poiràn bastir lors pròprias vidas. Pasmens, los univèrs demòran nafrats.

Los ligams entre las realitats desapareisson, e arribarà un moment ont cap d'union, de solucion o de sacrifici poirà pas pus las salvar.

Dins los archius del Conselh, Gabriel e Daniel descobrisson que la responsa poiriá èsser dins una conclusion a la quala èran arribats quand èran encara d'enfants: un portal transpòrta pas vertadièrament una persona a travèrs l'espaci. Convenç l'Univèrs qu'aquela persona se tròba ja de l'autre costat.

S'es possible de convéncer l'Univèrs qu'una persona aperten a un autre luòc, es benlèu possible de far reconéisser a de milions d'univèrs que son de partidas del meteis sistèma, sens los destruire ni los fusionar.

Per provar aquela teoria, los fraires deuràn traversar de frontièras que cap de civilizacion a pas jamai depassadas, desfisar las leis fondamentalas de l'existéncia e subreviure a totes los que preferisson una solucion coneguda a una esperança impossibla.

Mas lo temps qu'a arrestat de passar dins lors còrs contunharà de lor prendre las personas qu'aiman.

E quand Gabriel e Daniel començaràn a defendre de camins diferents per salvar l'existéncia, descobriràn que lo perilh mai grand se tròba benlèu pas dins los univèrs moribonds. Se tròba benlèu entre eles dos.

José Monteiro trenquèt la profecia. Ara, sos enfants deuràn demostrar qu'un avenir sens destin merita de subreviure.

Ajudèt a crear l'Umanitat per ganhar una guèrra. Pendent de milions d'annadas, ne venguèt lo sol gardian.

Quand los Spulves abandonan lo Monde Blau, Khar’Ka recep una darrièra mission: demorar sus Tèrra, observar l'evolucion de la nòva espècia e avisar son pòble se los umans venon una menaça. Li es interdit d'intervenir, e deurà traversar los millennis dins de cambras de suspension, se desrevelhant sonque per evaluar lo progrès de l'experiéncia.

Mas dempuèi son primièr desrevelh, Khar’Ka compren que quicòm va pas.

Los umans an pas sonque subreviscut: an començat de s'espandir per tota la planeta. Lo sang de Montarion circula entre eles, aquel èsser estranh que liberèt los primièrs presonièrs dels laboratòris Spulves e anoncièt lo retorn de celui que li aviá donat son nom. Mai Khar’Ka investiga aquela linhada, mai tròba d'eveniments que deurián pas existir: de simbòls gravats abans las civilizacions que los creèron, de messatges escriches dins de lengas que son pas encara nascudas e de profecias que semblan conéisser l'avenir.

Al long de las èras, Khar’Ka assistís a la naissença e a la casuda de civilizacions. Vèi de visitors venguts de las estelas se presentar coma de dieus, d'empèris umans transformats en instruments de guèrras extraterrestras e de fòrças amagadas se disputar la dominacion de la Tèrra. Incapable de demorar indiferent, comença a violar los òrdres dels Spulves, protegissent de pòbles, destruisent d'armadas secrètas e escafant de l'Istòria las traças d'aqueles que cercavan a esclavizar l'Umanitat.

Cada intervencion, pasmens, l'apròcha de çò que crent lo mai: venir un traïdor als uèlhs de son pròpri pòble.

De sègles pus tard, entre los Maias, Khar’Ka tròba una pèira mai anciana que quin viatge temporal conegut que siá. Un nom impossible i es inscrich: José Monteiro. Lo nom d'un òme escrich plan abans que Portugal, la lenga portuguesa o lo monde ont naisserà existiscan.

La descobèrta lança una quista que traversarà de continents e de millennis. De societats secrètas umanas venon eretièras del saber de Khar’Ka. D'unas juran de protegir la profecia de Montarion; d'autras creson que José serà responsable de la fin de l'Univèrs e cèrcan d'empachar sa naissença. Entretemps, d'ancians enemics tornan, los falses dieus reprenon de fòrças e los Spulves començan de sospechar que lor sentinèla es pas pus un observador.

Quand l'Umanitat dintra dins lo sègle de las guèrras, de las maquinas e de las armas capablas de destruire la planeta, Khar’Ka afronta son dobte mai grand: l'espècia qu'a protegida pendent de milions d'annadas merita vertadièrament de subreviure?

La responsa arribarà quand los creators tornaràn al Monde Blau per acabar lo jutjament començat al principi de l'Umanitat. Davant la menaça d'exterminacion, los Eretièrs del Secret cèrcan l'òme que son nom a traversat lo temps, mentre que Khar’Ka descobrís que Montarion foguèt pas jamai sonque una linhada.

Es un cicle. E José Monteiro es l'eveniment per lo qual tota l'Istòria se preparava.

Dividit entre la leialtat a son pòble e l'amor per l'espècia qu'a vista créisser, Khar’Ka deurà trencar lo jurament que l'a tengut presonièr de la Tèrra e far una darrièra causida: liurar l'Umanitat a sos creators o començar una guèrra capabla de condemnar totas las civilizacions qu'a jurat de protegir.

Perque Khar’Ka foguèt daissat sus Tèrra per decidir quand l'Umanitat deuriá morir. Mas sos creators avián pas jamai imaginat qu'aprendriá a creire en ela.

Ajudèt a crear l'Umanitat per ganhar una guèrra. Pendent de milions d'annadas, ne venguèt lo sol gardian.

Quand los Spulves abandonan lo Monde Blau, Khar’Ka recep una darrièra mission: demorar sus Tèrra, observar l'evolucion de la nòva espècia e avisar son pòble se los umans venon una menaça. Li es interdit d'intervenir, e deurà traversar los millennis dins de cambras de suspension, se desrevelhant sonque per evaluar lo progrès de l'experiéncia.

Mas dempuèi son primièr desrevelh, Khar’Ka compren que quicòm va pas.

Los umans an pas sonque subreviscut: an començat de s'espandir per tota la planeta. Lo sang de Montarion circula entre eles, aquel èsser estranh que liberèt los primièrs presonièrs dels laboratòris Spulves e anoncièt lo retorn de celui que li aviá donat son nom. Mai Khar’Ka investiga aquela linhada, mai tròba d'eveniments que deurián pas existir: de simbòls gravats abans las civilizacions que los creèron, de messatges escriches dins de lengas que son pas encara nascudas e de profecias que semblan conéisser l'avenir.

Al long de las èras, Khar’Ka assistís a la naissença e a la casuda de civilizacions. Vèi de visitors venguts de las estelas se presentar coma de dieus, d'empèris umans transformats en instruments de guèrras extraterrestras e de fòrças amagadas se disputar la dominacion de la Tèrra. Incapable de demorar indiferent, comença a violar los òrdres dels Spulves, protegissent de pòbles, destruisent d'armadas secrètas e escafant de l'Istòria las traças d'aqueles que cercavan a esclavizar l'Umanitat.

Cada intervencion, pasmens, l'apròcha de çò que crent lo mai: venir un traïdor als uèlhs de son pròpri pòble.

De sègles pus tard, entre los Maias, Khar’Ka tròba una pèira mai anciana que quin viatge temporal conegut que siá. Un nom impossible i es inscrich: José Monteiro. Lo nom d'un òme escrich plan abans que Portugal, la lenga portuguesa o lo monde ont naisserà existiscan.

La descobèrta lança una quista que traversarà de continents e de millennis. De societats secrètas umanas venon eretièras del saber de Khar’Ka. D'unas juran de protegir la profecia de Montarion; d'autras creson que José serà responsable de la fin de l'Univèrs e cèrcan d'empachar sa naissença. Entretemps, d'ancians enemics tornan, los falses dieus reprenon de fòrças e los Spulves començan de sospechar que lor sentinèla es pas pus un observador.

Quand l'Umanitat dintra dins lo sègle de las guèrras, de las maquinas e de las armas capablas de destruire la planeta, Khar’Ka afronta son dobte mai grand: l'espècia qu'a protegida pendent de milions d'annadas merita vertadièrament de subreviure?

La responsa arribarà quand los creators tornaràn al Monde Blau per acabar lo jutjament començat al principi de l'Umanitat. Davant la menaça d'exterminacion, los Eretièrs del Secret cèrcan l'òme que son nom a traversat lo temps, mentre que Khar’Ka descobrís que Montarion foguèt pas jamai sonque una linhada.

Es un cicle. E José Monteiro es l'eveniment per lo qual tota l'Istòria se preparava.

Dividit entre la leialtat a son pòble e l'amor per l'espècia qu'a vista créisser, Khar’Ka deurà trencar lo jurament que l'a tengut presonièr de la Tèrra e far una darrièra causida: liurar l'Umanitat a sos creators o començar una guèrra capabla de condemnar totas las civilizacions qu'a jurat de protegir.

Perque Khar’Ka foguèt daissat sus Tèrra per decidir quand l'Umanitat deuriá morir. Mas sos creators avián pas jamai imaginat qu'aprendriá a creire en ela.