زنجیرهای بی‌نهایت

ژوزه مونتیرو از چندجهانی عبور کرد تا از وقوع جنگ جلوگیری کند. بدون آنکه بداند، سفر او منجر به تهدیدی برای تمام واقعیت‌ها شد.

پس از اتفاقات سه‌گانهٔ دانهٔ نگهبان، مسیرهایی که خوزه و آلبرتو کوستا پیمودند، چیزی را در خود دارند که هیچ‌کدام از آن‌ها متوجه نشده‌اند که پشت سر گذاشته‌اند. میان جهان‌ها، وعده‌ها و داستان‌هایی که جان گرفتند، آگاهی‌ای زاده شد که به هیچ جهانی تعلق ندارد.

نام او اِلدراَن است.

در ابتدا، او را نجات‌دهنده می‌نامند. جایی ظاهر می‌شود که ارتش‌ها شکست خورده‌اند، جایی که نگهبانان رفته‌اند و جایی که تمدن‌های کامل در انتظار پایان ایستاده‌اند. او حفاظت ارائه می‌دهد در برابر چیزی که هیچ‌کس نتوانسته متوقفش کند. در عوض، سوگند می‌طلبد: که هرگز حضورش را نادیده نگیرند.

اما وعده‌هایی وجود دارد که تنها کسی را که آن‌ها را بیان می‌کند محدود نمی‌کنند. آن‌ها کل جهان‌ها را محدود می‌کنند.

هرگاه قدرت او رشد می‌کند، جهان‌هایی که هرگز نباید با هم ارتباط پیدا می‌کردند، به یک اراده پیوسته می‌شوند. شهرها پابرجا می‌مانند. گونه‌ها همچنان به حیات خود ادامه می‌دهند. جهان‌ها ترکیب نمی‌شوند. با این حال، آنان دیگر آزاد نیستند تا آینده خود را انتخاب کنند.

الدران نمی‌خواهد چندجهانی را به خاکستر تبدیل کند. او می‌خواهد بی‌نهایت واقعیت را به قلمرویی تبدیل کند که هیچ چیزی نتواند از آن فرار کند. و همه نمی‌خواهند با او مبارزه کنند: برای برخی مردم، امنیتی که او فراهم می‌کند، بیشتر از آزادی‌ای ارزش دارد که در ازای آن طلب می‌کند.

وقتی خوزه در نخستین جلوه‌های دشمن ردپای سفرش با آلبرتو را می‌شناسد، درمی‌یابد که بازگشت پایان آن داستان نبوده است. حالا، خوزه باید با موجودی روبرو شود که هرگز عمداً تصورش را نکرده بود، به وجود آمده میان آفرینش و فراطبیعی، قادر به وجود داشتن در چندین واقعیت به طور همزمان.

نابود کردن یک بدن کافی نیست. پیروزی در یک جنگ یک جهان را آزاد نمی‌کند. برای جلوگیری از گسترش الدران، لازم خواهد بود که حقیقت را درباره منشأ او کشف کرده و مردمی را گرد هم آورد که دیگر بر سر معنای نجات یافتن توافق ندارند.

برخی خواهند جنگید تا آزاد باقی بمانند. برخی دیگر برای حفظ زنجیرهای خود خواهند جنگید.

و هنگامی که همان سایه به بی‌شمار آسمان‌ها برسد، آخرین مقاومت مجبور خواهد شد چیزی را دفاع کند که هیچ فاتحی نمی‌تواند ارائه دهد: حق گفتن نه.

جهان‌های بی‌نهایت. یک اراده واحد.