Οι Αρχιτέκτονες της Αιωνιότητας

Ο José Monteiro πέτυχε αυτό που κανένας Montarion δεν είχε κατορθώσει από την αρχή των Μεγάλων Κύκλων. Διαπραγματεύτηκε με το ίδιο το Σύμπαν.

Αρνήθηκε να γίνει Αυτοκράτορας, εμπόδισε τη σύγκλιση των πραγματικοτήτων και κατέστρεψε τους σπόρους της Τεχνητής Νοημοσύνης που θα προκαλούσε τον Πόλεμο των Κληρονόμων. Για πρώτη φορά, το μέλλον έπαψε να είναι γραμμένο. Όμως η ελευθερία είχε τίμημα.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας, όταν τα ανθρώπινα παιδιά του έκλειναν τα είκοσι, θα καλούνταν στο Κέντρο του Σύμπαντος. Ο Gabriel και ο Daniel θα αποκτούσαν πρόσβαση στη συσσωρευμένη γνώση των εννέα πολιτισμών του Συμβουλίου και θα έπαυαν να γερνούν βιολογικά.

Δεν θα ήταν αθάνατοι. Δεν θα αρρώσταιναν ούτε θα γερνούσαν, αλλά θα μπορούσαν να πεθάνουν. Θα μπορούσαν να δολοφονηθούν. Και κανένας Πρωταρχικός Νόμος δεν θα καταδίκαζε το είδος που θα ευθυνόταν για τον θάνατό τους.

Η αποστολή τους θα ήταν να βρουν αυτό που ούτε το Συμβούλιο, ούτε οι Δρυΐδες, ούτε το ίδιο το Σύμπαν ανακάλυψαν ποτέ: έναν τρόπο να σταθεροποιηθούν όλα τα σύμπαντα χωρίς να εξαναγκαστούν να συγκλίνουν σε μία πραγματικότητα.

Είκοσι χρόνια αργότερα, το κάλεσμα φτάνει.

Προετοιμασμένοι από τη Sofia στην επιστήμη των Spulves, στην ιστορία του Σύμπαντος, στη στρατηγική, στη φιλοσοφία και στη μάχη, τα δύο αδέλφια εισέρχονται στο Συμβούλιο ως ελεύθεροι άνθρωποι. Θα χρειάζεται να παρουσιάζονται μόνο μία φορά τον χρόνο και θα μπορούν να χτίσουν τη δική τους ζωή. Ωστόσο, τα σύμπαντα παραμένουν πληγωμένα.

Οι δεσμοί ανάμεσα στις πραγματικότητες εξαφανίζονται και θα έρθει μια στιγμή κατά την οποία καμία ένωση, λύση ή θυσία δεν θα μπορεί να τα σώσει.

Στα αρχεία του Συμβουλίου, ο Gabriel και ο Daniel ανακαλύπτουν ότι η απάντηση μπορεί να βρίσκεται σε ένα συμπέρασμα στο οποίο είχαν φτάσει όταν ήταν ακόμη παιδιά: μια πύλη δεν μεταφέρει πραγματικά έναν άνθρωπο μέσα στον χώρο. Πείθει το Σύμπαν ότι βρίσκεται ήδη στην άλλη πλευρά.

Αν είναι δυνατό να πειστεί το Σύμπαν ότι ένας άνθρωπος ανήκει σε άλλο τόπο, ίσως είναι δυνατό να αναγνωρίσουν εκατομμύρια σύμπαντα το ένα το άλλο ως μέρη του ίδιου συστήματος, χωρίς να καταστραφούν ή να συγχωνευθούν.

Για να αποδείξουν αυτή τη θεωρία, τα αδέλφια θα πρέπει να διασχίσουν σύνορα που κανένας πολιτισμός δεν ξεπέρασε ποτέ, να αψηφήσουν τους θεμελιώδεις νόμους της ύπαρξης και να επιβιώσουν απέναντι σε όλους εκείνους που προτιμούν μια γνώριμη λύση από μια αδύνατη ελπίδα.

Όμως ο χρόνος που έπαψε να περνά από τα σώματά τους θα συνεχίσει να παίρνει τους ανθρώπους που αγαπούν.

Και όταν ο Gabriel και ο Daniel αρχίσουν να υπερασπίζονται διαφορετικούς δρόμους για τη σωτηρία της ύπαρξης, θα ανακαλύψουν ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος μπορεί να μη βρίσκεται στα ετοιμοθάνατα σύμπαντα. Μπορεί να βρίσκεται ανάμεσά τους.

Ο José Monteiro έσπασε την προφητεία. Τώρα τα παιδιά του θα πρέπει να αποδείξουν ότι ένα μέλλον χωρίς προκαθορισμένη μοίρα αξίζει να επιβιώσει.