Universu Montarion · Trilogîa
L'Última Ribellión da Terra
Fantasciensa · Horror de l'apocalisse · Sopravvivensa
Previçion de publicaçion: 2027
Son solo previçioin. E dæte no son confermæ e peuan cangiâ.
L'umanitæ a çerca de sopravive in sciâ mæxima Tæra.
- Quande l'é questo?
- Dòppo o segondo capitolo da Fin A de U Inixio do Fin, inte un atro universo.
- Comm'a se connette co-e atre stöie?
- A l’é unn’istöia da sola, ligâ a-o percorso da Fin A. Da maniman che i univerxi s’avvexiñan à l’union, José e Alberto çercan de sopravive in sce un pianeta ch’o l’é vegnuo unna menassa pe l’Umanitæ.
- Gh'é beseugno de leze primma unn'atra saga?
- No obrigatöio. Conosce a fin A o l'aggiutta à reconosce e connescioin, ma sta trilogia a conta a seu battaggia pe sopravive.
José Monteiro disi sì. Tre votte. E, da a prima votta da l'inizio di i Grandi Cicli, i universi anu cuminciou a cunvergé davveru. Mancu un annu à l'Unión. Milioni de rialtà caminàn avà versu un solu destinu. Mundi sparieràn. Storie cesseràn d'esiste. Civilizazioni intere saràn cancellae. Ma l'Umanità sopravviverà. O almen a l'era quèllo che tùtti pensàvian. In n'universu lontanu da chèllo unne José Monteiro disi i trè “sì”, ghe n'é na Terra diversa da tüti i altri. A Terra che restarà. Quando a convergensa cumincia, u pianeta se svegia pe 'na verità chë nissun civilizassión conòsce: fra e version infinîte da Terra sparzîe pe-i universi, quissa a sarà quella ch'a servirà de ancora pe a Terra do Universo Unico. E cun quessa rivelassión ghe vegn un'altra. Pe fà che a Umanità traversa a União, almanco un umano da quela Terra u g'ha da restà vivu quandu a convergensa finisce. Se l'ùltimu muëe... e incontãbili umanità di altri universi sparìsci cun lü. A Terra osserva a speçie che l'é nasciua çima a so superfìcie. Gueire. Estinzión. Öcceani contaminæ. Frǒreste distrutte. Atmøsefera cambiæ. Mîliai de anni de viulensa contro u proprio mondo ch'u gh'ha rendû possîbile a vita. E u piggia 'na decisciòn. L'umanità no l'intrarà inte u novu Universo. Comincia allora a ciù grando guera che a specie umana à mai afrontou. No ghe xe esercito inimigo. No ghe xe pianeta duve scapà. No ghe xe arma capace de tuà l'avversario. Perché l'inimigo xe u tèrra sota i sò pé. I oxi. L'atmosfera. U clima. A stessa Tèrra. Intantu che migliaia de milioni de cristiani spariscian, José Monteiro cumincia a capî che i catastrofi no son accidenti. U pianeta i cacia. E gh'ha domma un obiettivo: reduse a popolazion umana a zero avanti a l'Unione. José e Alberto i vegnen trascinou inte na guera duve vincere no vò dì battî a Tèrra. Vò dì domma sopravviveghilu. Un annu. Dopu mesi. Settimane. Zenee. Ore. L'umanità a se avixina a a fin mentre inscì tanti universi i avanzan versu a cunvergenza. E quandu i restan domæ pochi umani, a vegnira a domanda che nisciun o avia mai pensou de risponde: chi sarà l'ùltimu? José? Alberto? Un'aotra persona? Forse nisciun o sa. Perché pe salvâ tutta l'umanità... basta che un solu uman u continui a respira quandu i universi o devenen un sulu.
Lîbri da a saga
U Zorno in cui a Terra a disse Basta
Fantasciensa · Horror de l'apocalisse · Sopravvivensa
Lîvro I
Previçion de publicaçion: 2027José Monteiro disi sì. Tre votte. E, da a prima votta da l'inizio di i Grandi Cicli, i universi anu cuminciou a cunvergé davveru. Mancu un annu à l'Unión. Milioni de rialtà caminàn avà versu un solu destinu. Mundi sparieràn. Storie cesseràn d'esiste. Civilizazioni intere saràn cancellae. Ma l'Umanità sopravviverà. O almen a l'era quèllo che tùtti pensàvian. In n'universu lontanu da chèllo unne José Monteiro disi i trè “sì”, ghe n'é na Terra diversa da tüti i altri. A Terra che restarà. Quando a convergensa cumincia, u pianeta se svegia pe 'na verità chë nissun civilizassión conòsce: fra e version infinîte da Terra sparzîe pe-i universi, quissa a sarà quella ch'a servirà de ancora pe a Terra do Universo Unico. E cun quessa rivelassión ghe vegn un'altra. Pe fà che a Umanità traversa a União, almanco un umano da quela Terra u g'ha da restà vivu quandu a convergensa finisce. Se l'ùltimu muëe... e incontãbili umanità di altri universi sparìsci cun lü. A Terra osserva a speçie che l'é nasciua çima a so superfìcie. Gueire. Estinzión. Öcceani contaminæ. Frǒreste distrutte. Atmøsefera cambiæ. Mîliai de anni de viulensa contro u proprio mondo ch'u gh'ha rendû possîbile a vita. E u piggia 'na decisciòn. L'umanità no l'intrarà inte u novu Universo. Comincia allora a ciù grando guera che a specie umana à mai afrontou. No ghe xe esercito inimigo. No ghe xe pianeta duve scapà. No ghe xe arma capace de tuà l'avversario. Perché l'inimigo xe u tèrra sota i sò pé. I oxi. L'atmosfera. U clima. A stessa Tèrra. Intantu che migliaia de milioni de cristiani spariscian, José Monteiro cumincia a capî che i catastrofi no son accidenti. U pianeta i cacia. E gh'ha domma un obiettivo: reduse a popolazion umana a zero avanti a l'Unione. José e Alberto i vegnen trascinou inte na guera duve vincere no vò dì battî a Tèrra. Vò dì domma sopravviveghilu. Un annu. Dopu mesi. Settimane. Zenee. Ore. L'umanità a se avixina a a fin mentre inscì tanti universi i avanzan versu a cunvergenza. E quandu i restan domæ pochi umani, a vegnira a domanda che nisciun o avia mai pensou de risponde: chi sarà l'ùltimu? José? Alberto? Un'aotra persona? Forse nisciun o sa. Perché pe salvâ tutta l'umanità... basta che un solu uman u continui a respira quandu i universi o devenen un sulu.
A Guèra Contr'a u Mondo
Fantasciensa · Horror de l'apocalisse · Sopravvivensa
Lîvro II
Previçion de publicaçion: 2027L'ùltimu Umanu
Fantasciensa · Horror de l'apocalisse · Sopravvivensa
Lîvro III
Previçion de publicaçion: 2027
