Universum Montarion · Trilogia
Novissima Rebellio in Terra
Fictio scientifica · Horror apocalypticus · Conservatio vitae
Tempus editionis praesumptum: 2027
Haec tantum praesumuntur. Dies non sunt confirmati et mutari possunt.
Genus humanum ab ipsa Terra superesse conatur
- Quando hoc fit?
- Post secundum caput Finis A operis Initium finis, in alio universo.
- Quomodo cum aliis fabulis conectitur?
- Fabula sua est, cum via Finis A connexa. Dum universi ad unionem appropinquant, José et Alberto in planeta qui periculum Humanitati factus est superesse conantur.
- Num mihi opus est aliam sagam primum legere?
- Non necessarium. Finis A notitia adiuvat ad nexus agnoscendos, sed haec trilogia suam propriam pugnam pro superviventia narrat.
Iosephus Monteiro dixit quod sic.
Ter. Et, primum ab initio Magnorum Cyclinum, vere universi coeperunt convenire.
Unio unius anni abest.
Milliones rerum nunc ad unum finem tendunt. Mundi peribit. Fabulas iam non erunt. Tota humanitas delebitur.
Sed superabit humanitas. Vel saltem hoc est quod quisque credidit.
In universo, procul ab eo, ubi tria "sic" José Monteiro pronuntiavit, terra est dissimilis omnibus aliis.
Terra que manebit.
Cum concursus incipit, planeta ad veritatem excitat quam nulla civilisatio scit: inter infinitas terrae versiones per universas diffusas, una erit quae anchoram Telluri Unius Universi inserviet.
Et cum hac revelatione alia venit.
Humanitas enim unionem transire debet, saltem unus homo ab illa Tellure, cum finis concursus viventium erit.
Si novissimus moritur... innumerae aliorum universitatis humanitates cum illo evanescunt.
Terra in superficie natas species observat.
Bellorum. Exstinctio. Contaminata maria. Sylvas evertisse. Sphaera alteratur.
Milia annorum violentiae in ipsum mundum vita facta sunt.
Et consilium.
Humanitas novum Universum non intrabit.
Tunc maximum bellum humanarum specierum semper subiit.
Nullus exercitus hostis est. Nulla tellus ut. Nullum telum potest occidere adversarium.
Quia hostis est humus sub pedibus tuis. Oceanus. Aer. Clima. Tellus ipsum.
Cum miliarda hominum evanescunt, José Monteiro intelligere incipit calamitates accidentia non esse.
Tellus venatur eos.
Et habet unum solum objectum; ut nulla multitudo hominum ante Unionem minuatur.
Iosephus et Albertus in bellum trahuntur in quo non significat vincere Tellurem vincere. Hoc modo superstites significat.
Annus unus. menses deinde. Septimanis. Dierum. Horae.
Humanitas ad suum finem appropinquat, ut infinita universitas ad concursum moveat.
Et cum pauci homines remanserint, quaestio nemo umquam se habituros ad respondendum putabat;
quis tandem erit?
Joseph? Albertus? Aliquis alius?
Fortasse nemo scit.
Quia salvare omnem humanitatem... sufficit uni homini respirare perdurare cum universi fiunt unum.
Libri de saga
Dies Terra satis
Fictio scientifica · Horror apocalypticus · Conservatio vitae
Liber I
Tempus editionis praesumptum: 2027Iosephus Monteiro dixit quod sic.
Ter. Et, primum ab initio Magnorum Cyclinum, vere universi coeperunt convenire.
Unio unius anni abest.
Milliones rerum nunc ad unum finem tendunt. Mundi peribit. Fabulas iam non erunt. Tota humanitas delebitur.
Sed superabit humanitas. Vel saltem hoc est quod quisque credidit.
In universo, procul ab eo, ubi tria "sic" José Monteiro pronuntiavit, terra est dissimilis omnibus aliis.
Terra que manebit.
Cum concursus incipit, planeta ad veritatem excitat quam nulla civilisatio scit: inter infinitas terrae versiones per universas diffusas, una erit quae anchoram Telluri Unius Universi inserviet.
Et cum hac revelatione alia venit.
Humanitas enim unionem transire debet, saltem unus homo ab illa Tellure, cum finis concursus viventium erit.
Si novissimus moritur... innumerae aliorum universitatis humanitates cum illo evanescunt.
Terra in superficie natas species observat.
Bellorum. Exstinctio. Contaminata maria. Sylvas evertisse. Sphaera alteratur.
Milia annorum violentiae in ipsum mundum vita facta sunt.
Et consilium.
Humanitas novum Universum non intrabit.
Tunc maximum bellum humanarum specierum semper subiit.
Nullus exercitus hostis est. Nulla tellus ut. Nullum telum potest occidere adversarium.
Quia hostis est humus sub pedibus tuis. Oceanus. Aer. Clima. Tellus ipsum.
Cum miliarda hominum evanescunt, José Monteiro intelligere incipit calamitates accidentia non esse.
Tellus venatur eos.
Et habet unum solum objectum; ut nulla multitudo hominum ante Unionem minuatur.
Iosephus et Albertus in bellum trahuntur in quo non significat vincere Tellurem vincere. Hoc modo superstites significat.
Annus unus. menses deinde. Septimanis. Dierum. Horae.
Humanitas ad suum finem appropinquat, ut infinita universitas ad concursum moveat.
Et cum pauci homines remanserint, quaestio nemo umquam se habituros ad respondendum putabat;
quis tandem erit?
Joseph? Albertus? Aliquis alius?
Fortasse nemo scit.
Quia salvare omnem humanitatem... sufficit uni homini respirare perdurare cum universi fiunt unum.
Bellum contra Mundum
Fictio scientifica · Horror apocalypticus · Conservatio vitae
Liber II
Tempus editionis praesumptum: 2027Ultimum Humanum
Fictio scientifica · Horror apocalypticus · Conservatio vitae
Liber III
Tempus editionis praesumptum: 2027