Integram Sagas

Per saecula humanitas responsa prospexit ad astra. Forsitan Humanitas primum spectare debuit quid apud nos latebat.

Cum José Monteiro, homo vulgaris curiositate inusita- tus, investigare incipit eventus qui nullam rationem reddunt explicationem, deprehendit aliquas maximas humanitatis theorias periculose veritati proximas esse. Quae quaestio incipit tamquam in phaenomena inexplicabili cito inducit coniurationem quae spatia imperia, bella, civilia et secreta multo ante nativitatem historiae defossa est ut novimus.

Existentia aliarum specierum iam quaestio non est. Reptiliani pars multo maior est.

Cum bellum Terram appropinquat, Iosephus praeteritum detegit Humanitatis coniunctum esse cum eventibus qui ipsam planetae excedunt. Antiquae civilizationes, impossibilis technologiae, vaticinationes oblitae et nomen arcanum Montarion incipiunt sollicitare, cuius responsa non solum futurum Terrae, sed etiam inter universos mundos aequare potuerunt.

Quo magis Iosephus detegit, eo periculosior quaestio fit: utrum fatum scire significat habere eam accipere? Fabula ipsa discernit inter prophetiam et oboedientiam cognoscendi, electionem ac liberum arbitrium in media elementa transformans sagae.

Quia cum iustis exercitibus quaedam bella non geruntur. Pugnatur cum electionibus.

Et cum Iosephus animadvertit forsitan vias esse quas nemo ante consideravit, pugna pro salute humanitatis vertit in pugnam multo maiorem de eo qui ius habet de futuris speciei, de mundo... vel de universo universo iudicandi.

Initium finis est scientia ficta saga de coniurationibus, contactu extraterrestriali, de bello, de antiquis culturis, de amicitia, de familia, de sacrificio et de libero arbitrio, ubi unaquaeque responsio maiorem quaestionem aperit.

comperto reptilias initium belli non fuisse, denuntiatio finis