MONTARIONUNIVERSE
← sagach wo přichodźe

Montarion uniwersum · Trilogija

Posledni zběžk zemje

Sciencefiction · Apokalyptiska hrózba · Přežiwjenje

Předpokładane wuńdźenje: 2027

To su jenož předpokłady. Terminy njejsu wobkrućene a móža so změnić.

Čłowjek spyta swójsku zemju přežiwić.

Hdy so to stanje?
Po druhim kapitlu finala A wot spočatka kónca, w druhim uniwersumje.
Kak nawjazuje wona na dalše stawiznički?
Je to swójska stawizna, zwjazana ze pućom finala A. Jako so uniwersuchaj zjednoćenju bližitej, spytataj José a Alberto na planeće, kotryž je so z wohroženjom za čłowjestwo stał, přežiwić.
Dyrbju najprjedy dalšu powěsć čitać?
Njeje obligatoriske. Kónc A znać pomha zwiski spóznać, ale tale trilogija powěda wo swójskim boju wo přežiwjenje.

praji José Monteiro haj. Trójce. A prěni raz wot spočatka wulkich kołoběhow započachu so uniwersuchi woprawdźe zjednoćić. Hač k uniji je hišće lěto. Miliony realitow hibaja so nětko w směrje jeničkeho wosuda. Swěty so zhubja. Stawizny přestanu eksistować. Cyłe ciwilizacije budu wutupjene. Ale čłowjestwo budźe přežiwić. Abo znajmjeńša to wšitcy wěrjachu. W uniwersumje zdalenym wot toho, hdźež je José Monteiro tři haj prajił, eksistuje zemja, kotraž je hinaša hač wšitke druhe. Zemja, kotraž budźe wostać. Hdyž so konwergenca započnje, wotuća planet k wěrnosći, kotruž žana ciwilizacija njeznaje: Mjez njeskónčnymi wersijemi zemje, kotrež su po swětnišćach rozbrojene, budźe to ta, kotraž słuži jako kótwica zemje jednotliweho uniwersuma. A z tutym wotkryćom přińdźe dalši. Zo by čłowjestwo uniju překročiło, dyrbi znajmjeńša jedyn čłowjek z tuteje zemje žiwy wostać, hdyž so konwergenca skónči. Hdyž posledni zemrěje ... z nimi so njeličomne čłowjeske ciwilizacije z tamnych uniwersumow zhubja. Zemja wobkedźbuje na jeje powjerchu zrodźenu družinu. Wójny. Wotemrěća. Zanjerodźene oceany. Zničene lěsy. Změnjena atmosfera. Tysacy lět namocy runje přećiwo swětej, kiž je žiwjenje zmóžnił. A rozsudźi. čłowjestwo njezastupi do noweho uniwersuma. Tak započina so najwjetša wójna, kotruž je čłowjestwo hdy měło. Njedawa žanoho njepřećelskeho wójska. Njeje žanoho planeta, na kotryž móžeš běžeć. Njeje žaneje brónje, kotraž je kmana, přećiwnika morić. Přetož njepřećel je zemja pod twojimaj nohomaj. Oceany. Atmosfera. Klima. Zemja sama. Jako so miliardy čłowječich stworjenjow zhubja, póčnje José Monteiro zapřimnyć, zo njejsu katastrofy žane njezboža. Planet jich honi. A ma jenož jedyn zaměr: před uniju čłowjesku populaciju na nulu redukować. José a Alberto so do wójny sćehnjetaj, w kotrejž dobyće njewoznamjenja zemju dobyć. Woznamjenja jenož, ju přežiwić. Jedne lěto. Potom měsacy. Tydźenje. Dny. Hodźiny. Čłowjestwo bliži so swojemu kóncej, mjeztym zo njeličomne uniwersumy do směra konwergency ćahnu. A hdyž jenož mało čłowjekow zwostanje, nastanje prašenje, na kotrež sej nichtó ženje njeje myslił: štó budźe posledni? José? Alberto? Něchtó druhi? Snano to nichtó njewě. Dokelž wuchować cyłe čłowjestwo … je jenož jenički čłowjek trěbny, zo by dale dychał, hdyž swětnišća jedne stanu.

knihi powěsće

  1. dźeń, na kotrymž je zemja dosć prajiła

    Sciencefiction · Apokalyptiska hrózba · Přežiwjenje

    Kniha I

    Předpokładane wuńdźenje: 2027

    praji José Monteiro haj. Trójce. A prěni raz wot spočatka wulkich kołoběhow započachu so uniwersuchi woprawdźe zjednoćić. Hač k uniji je hišće lěto. Miliony realitow hibaja so nětko w směrje jeničkeho wosuda. Swěty so zhubja. Stawizny přestanu eksistować. Cyłe ciwilizacije budu wutupjene. Ale čłowjestwo budźe přežiwić. Abo znajmjeńša to wšitcy wěrjachu. W uniwersumje zdalenym wot toho, hdźež je José Monteiro tři haj prajił, eksistuje zemja, kotraž je hinaša hač wšitke druhe. Zemja, kotraž budźe wostać. Hdyž so konwergenca započnje, wotuća planet k wěrnosći, kotruž žana ciwilizacija njeznaje: Mjez njeskónčnymi wersijemi zemje, kotrež su po swětnišćach rozbrojene, budźe to ta, kotraž słuži jako kótwica zemje jednotliweho uniwersuma. A z tutym wotkryćom přińdźe dalši. Zo by čłowjestwo uniju překročiło, dyrbi znajmjeńša jedyn čłowjek z tuteje zemje žiwy wostać, hdyž so konwergenca skónči. Hdyž posledni zemrěje ... z nimi so njeličomne čłowjeske ciwilizacije z tamnych uniwersumow zhubja. Zemja wobkedźbuje na jeje powjerchu zrodźenu družinu. Wójny. Wotemrěća. Zanjerodźene oceany. Zničene lěsy. Změnjena atmosfera. Tysacy lět namocy runje přećiwo swětej, kiž je žiwjenje zmóžnił. A rozsudźi. čłowjestwo njezastupi do noweho uniwersuma. Tak započina so najwjetša wójna, kotruž je čłowjestwo hdy měło. Njedawa žanoho njepřećelskeho wójska. Njeje žanoho planeta, na kotryž móžeš běžeć. Njeje žaneje brónje, kotraž je kmana, přećiwnika morić. Přetož njepřećel je zemja pod twojimaj nohomaj. Oceany. Atmosfera. Klima. Zemja sama. Jako so miliardy čłowječich stworjenjow zhubja, póčnje José Monteiro zapřimnyć, zo njejsu katastrofy žane njezboža. Planet jich honi. A ma jenož jedyn zaměr: před uniju čłowjesku populaciju na nulu redukować. José a Alberto so do wójny sćehnjetaj, w kotrejž dobyće njewoznamjenja zemju dobyć. Woznamjenja jenož, ju přežiwić. Jedne lěto. Potom měsacy. Tydźenje. Dny. Hodźiny. Čłowjestwo bliži so swojemu kóncej, mjeztym zo njeličomne uniwersumy do směra konwergency ćahnu. A hdyž jenož mało čłowjekow zwostanje, nastanje prašenje, na kotrež sej nichtó ženje njeje myslił: štó budźe posledni? José? Alberto? Něchtó druhi? Snano to nichtó njewě. Dokelž wuchować cyłe čłowjestwo … je jenož jenički čłowjek trěbny, zo by dale dychał, hdyž swětnišća jedne stanu.

  2. Wójna přećiwo swětej

    Sciencefiction · Apokalyptiska hrózba · Přežiwjenje

    Kniha II

    Předpokładane wuńdźenje: 2027

  3. Posledni čłowjek

    Sciencefiction · Apokalyptiska hrózba · Přežiwjenje

    Kniha III

    Předpokładane wuńdźenje: 2027