MONTARIONUNIVERSE
← pśichodne sagi

Montarion uniwersum · trilogija

Slědny zběžk zemje

Sciencefiction · Apokalyptiska grozba · Pśežywjenje

Wócakowane wudaśe: 2027

To su jano wócakowanja. Terminy njejsu wobkšuśone a mógu se změniś.

Cłowjestwo wopytajo swójsku zemju pśežywiś.

Gdy se to stanjo?
Pó drugem kapitlu finala A wót zachopjeńka kóńca, w drugem uniwersumu.
Kak nawězujo na druge tšojeńka?
Jo to swójske tšojenje, zwězane ze sćažku finala A. Ako se uniwersuma zjadnośenju bližytej, wopytajotej José a Alberto na planeśe, kótaryž jo se k wobgrozenju cłowjestwa stał, pśežywiś.
Musym nejpjerwjej dalšnu powěsć cytaś?
Njejo obligatoriski. Wěźeś kóńc A pomoga spóznaś zwiski, ale toś ta trilogija wulicujo swójske wójowanje wó pśežywjenje.

José Monteiro jo gronił. Tśi raze. A prědny raz wót zachopjeńka wjelikich kołoběgow su se uniwersumy napšawdu chopili konwergěrowaś. Jo hyšći lěto až k uniji. Miliony realitow pógibuju se něnto k jadnučkemu pśisudoju. Swěty se zgubiju. Stawizny pśestanu eksistěrowaś. Cełe ciwilizacije se wugasuju. Ale cłowjestwo buźo pśežywiś. Abo nanejmjenjej su to wšykne wěrili. W uniwersumje zdalony wót teje, źož José Monteiro jo tśi "jo" gronił, dajo zemja hynakša ako wšykne druge. Zemja, kótaraž wóstanjo. Gaž se konwergenca zachopijo, wócuśijo planet k wěrnosći, kótaruž žedna ciwilizacija njeznajo: Mjazy njeskóńcnymi wersijami zemje, rozdrosćonymi pó uniwersumach, buźo to ta, kótaraž słužy ako kokulka zemje jadnučkego uniwersuma. A z tym wótkšyśim pśiźo dalšny. Aby cłowjestwo uniju pśeprěkowało, musy nanejmjenjej jaden cłowjek z teje zemje žywy wóstaś, gaž konwergenca se kóńcy. Gaž slědny wumrějo ... njelicobne cłowjeske ciwilizacije z drugich uniwersumow se z nimi zgubiju. Zemja wobglědujo na jeje pówjerchu naroźone družyny. Wójny. Wótemrěśe. Zanjerěšone oceany. Znicone góle. Změnjona atmosfera. Tysace lět namócy rowno pśeśiwo swětoju, kenž jo žywjenje zmóžnił. A rozsuźijo. cłowjestwo njebuźo do nowego uniwersuma zastupiś. Tak zachopijo se nejwětša wójna, kótaruž jo cłowjek gdy měł pśewjasć. Njedajo žedno njepśijaśelske wójnstwo. Njejo žednogo planeta, na kótaryž móžoš gnaś. Njedajo žednu broń, kótaraž móžo pśeśiwnika wusmjerśiś. Dokulaž winik jo zemja pód twójima nogoma. Oceany. Atmosfera. Klima. Zemja sama. Ako se miliardy luźi zgubiju, chapja José Monteiro rozměś, až njejsu katastrofy žedne njegluki. Planet jich góni. A ma jano jaden zaměr: pśed uniju populaciju luźi na nulu reducěrowaś. José a Alberto se do wójny śěgnjotej, w kótarejž dobyśe njewóznamjenijo zemju dobyś. To groni jano pśežywiś. Jadno lěto. Pótom mjasece. Tyźenje. Dni. Góźiny. cłowjestwo bližy se swójomu kóńcoju, mjaztym až njelicobne uniwersumy se ku konwergency gibaju. A, gaž jano mało luźi wóstanjo, nastanjo pšašanje, na kótarež njejo sebje nichten žednje pśedstajił: Chto buźo slědny? José? Alberto? Něchten drugi? Snaź nichten njewě. Pśeto cełe cłowjestwo wuchowaś ... dosega, až jadnučki cłowjek dalej dycha, gaž swětnišća buźotej jadnoj.

knigły powěsći

  1. tom dnju jo zemja dosć groniła

    Sciencefiction · Apokalyptiska grozba · Pśežywjenje

    Knigły I

    Wócakowane wudaśe: 2027

    José Monteiro jo gronił. Tśi raze. A prědny raz wót zachopjeńka wjelikich kołoběgow su se uniwersumy napšawdu chopili konwergěrowaś. Jo hyšći lěto až k uniji. Miliony realitow pógibuju se něnto k jadnučkemu pśisudoju. Swěty se zgubiju. Stawizny pśestanu eksistěrowaś. Cełe ciwilizacije se wugasuju. Ale cłowjestwo buźo pśežywiś. Abo nanejmjenjej su to wšykne wěrili. W uniwersumje zdalony wót teje, źož José Monteiro jo tśi "jo" gronił, dajo zemja hynakša ako wšykne druge. Zemja, kótaraž wóstanjo. Gaž se konwergenca zachopijo, wócuśijo planet k wěrnosći, kótaruž žedna ciwilizacija njeznajo: Mjazy njeskóńcnymi wersijami zemje, rozdrosćonymi pó uniwersumach, buźo to ta, kótaraž słužy ako kokulka zemje jadnučkego uniwersuma. A z tym wótkšyśim pśiźo dalšny. Aby cłowjestwo uniju pśeprěkowało, musy nanejmjenjej jaden cłowjek z teje zemje žywy wóstaś, gaž konwergenca se kóńcy. Gaž slědny wumrějo ... njelicobne cłowjeske ciwilizacije z drugich uniwersumow se z nimi zgubiju. Zemja wobglědujo na jeje pówjerchu naroźone družyny. Wójny. Wótemrěśe. Zanjerěšone oceany. Znicone góle. Změnjona atmosfera. Tysace lět namócy rowno pśeśiwo swětoju, kenž jo žywjenje zmóžnił. A rozsuźijo. cłowjestwo njebuźo do nowego uniwersuma zastupiś. Tak zachopijo se nejwětša wójna, kótaruž jo cłowjek gdy měł pśewjasć. Njedajo žedno njepśijaśelske wójnstwo. Njejo žednogo planeta, na kótaryž móžoš gnaś. Njedajo žednu broń, kótaraž móžo pśeśiwnika wusmjerśiś. Dokulaž winik jo zemja pód twójima nogoma. Oceany. Atmosfera. Klima. Zemja sama. Ako se miliardy luźi zgubiju, chapja José Monteiro rozměś, až njejsu katastrofy žedne njegluki. Planet jich góni. A ma jano jaden zaměr: pśed uniju populaciju luźi na nulu reducěrowaś. José a Alberto se do wójny śěgnjotej, w kótarejž dobyśe njewóznamjenijo zemju dobyś. To groni jano pśežywiś. Jadno lěto. Pótom mjasece. Tyźenje. Dni. Góźiny. cłowjestwo bližy se swójomu kóńcoju, mjaztym až njelicobne uniwersumy se ku konwergency gibaju. A, gaž jano mało luźi wóstanjo, nastanjo pšašanje, na kótarež njejo sebje nichten žednje pśedstajił: Chto buźo slědny? José? Alberto? Něchten drugi? Snaź nichten njewě. Pśeto cełe cłowjestwo wuchowaś ... dosega, až jadnučki cłowjek dalej dycha, gaž swětnišća buźotej jadnoj.

  2. Wójna pśeśiwo swětoju

    Sciencefiction · Apokalyptiska grozba · Pśežywjenje

    Knigły II

    Wócakowane wudaśe: 2027

  3. Slědny cłowjek

    Sciencefiction · Apokalyptiska grozba · Pśežywjenje

    Knigły III

    Wócakowane wudaśe: 2027