nowe basnikaŕske knigły: Žeńska, kótaruž uniwersum wumazujo.

UNIWERSUM JO JU ZABYŁ. WÓN TO NJEJO. Žeńska, kótaruž jo uniwersum wumazał, jo něnto w fyziskich knigłach a e-bookach na pśedań. Montarionowy uniwersum jo rowno nowe źurja wócynił. A tenraz njewjeźo k wójnje, k imperiju abo k pśisudoju ciwilizacije. Wjeźo k tomu, což wóstanjo, gaž uniwersum sam někogo ze stawiznow wumazujo. Žeńska, kótaruž uniwersum wumaznjo, wót Joséja Monteira jo něnto w fyzikaliskem a e-bookowem formaśe na pśedań. Nowa twóŕba wurosćo direktnje z emocionalnych slědow kóńca A zachopjeńka kóńca: Slědny dych cłowjestwa - wusud bogow, ale dajo wažne rozdźělenje: njejo to pókšacowanje kóńca A. Jo to poetiske źěło pó toś tych tšojenjach. Pó wójnach, bogach, wěšćenjach a rozsudach, kótarež su zamóžne, pśisud uniwersuma změniś, stoj José Monteiro pśed ceło hynakšym wójowanim. Bitwa, kótaruž njamóžo z wójnstwami, mócu abo strategiju dobyś: spominaś na Brunixa, gaž nichten drugi na nju njedopomina. W cełej basni slědujo cytaŕ tomu, co jo eksistěrowało mjazy Joséjom a Brunixom, swěty, kótarež su jeju źělili, slědne lěto, familiju, kótaruž su natwarili, jeje slědne zgromadne góźiny a což wóstanjo, gaž ceła wopšawdnosć wěcej njewobstoj. Uniwersum źo dalej. Gwězdy du dalej. Města du dalej. Ale Brunix jo se ze stawiznow zgubił. Jano José se dopomina. Mjazy lubosću, zgubjenim, spomnjeśim, familiju, casom a nimjernosću pśeměnijo žeńska, kótaruž jo uniwersum wumazał, slědy kóńca A do wjele intimnjejšego drogowanja pśez cłowjeski bok Joséja Monteira. To njejo pśiducy kapitel powěsći. To jo to, což wóstanjo w figurje pó kóńcu kapitla. Žeńska uniwersum jo wumaznuła basni wó lubosći mjazy uniwersumami, kótarež něnto w fyzikaliskem a e-bookowem formaśe pśedlaže. Montarion uniwersum Dajo dopomnjeśa, kótarež razka uniwersum njamóžo.