L'Òme que escriguèt l'eternalitat

Après aver traversat de realitats trencadas, d'utopias sens libertat, e de monds ont lo passat s'acabèt pas jamai, José Monteiro e Alberto Azevedo arriban fin finala a lor destinacion impossibla: l'univèrs del Gardian Montarion.

Al còr de Porto, cèrcan un òme qu'escriu d'istòrias sens saber que dedins eles vivon de vidas entièras, de guèrras ancianas, e d'avenidors que son pas encara arribats.

Mas trobar l’autor vòl pas dire trobar una responsa aisida. Entre sovenirs perduts, amors borrats, e vertats capables de tornar escriure lo destin, José e Alberto deuràn descobrir s'es possible d'empedir la Guèrra dels Eiretièrs sens destruire la libertat de lors pròpris enfants.

E, del temps que cèrcan de salvar deman, quicòm comença de se desrevelhar dins l'espaci entre los monds — una preséncia, nascuda de questions que degun deuriá pas èsser capable de traversar.

Dins lo capítol final de La grana del gardian, la question es pas pus qual escriu l'eternitat.

Es lo prètz de lo tocar.