José Monteiro za wójnami, mócnarstwami, wěšćenjami a mócami, wó pśisuźe cełych ciwilizacijow rozsuźiś, zwěsćijo, až dajo něco, což razka wša móc uniwersuma wuchowaś njamóžo: cas. Žeńska, kótaruž jo uniwersum wumazał jo zběrka basnjow pó kóńcu A zachopjeńka kóńca: Slědny dych cłowjeka — Sud bogow, kótaraž slědujo póśěgoju Joséja a Brunixa pśez lubosć, familiju, slědne góźiny wopšawźitosći a dopomnjeśe, kótarež wóstanjo, gaž se wšo druge zgubijo. Tśista pěśašesćźaset dnjow wopytajo José to, což jo nejwětšy źěl swójogo žywjenja zabył: žywy byś. Nic ako Montarion. Nic ako wumóžnik. Nic ako muski, uniwersumoju samemu napśeśiwo wustupiś. Rowno tak ako José, pódla žeńskeje, kótaruž lubujo, a źiśi, z kótarymiž jo sebje žywjenje natwarił, kótarež njejo žednje móžne było. Ale gaž se uniwersum změnijo, zgubijo se Brunix ze stawiznow. Městna wóstanu. Města dalej stoje. Gwězdy dalej eksistěruju. Jano nichten na nju njedopomina. Nichten, mimo Joséja. Mjazy basnjami wó dwěma swětoma, kótarejž stej wuknułej se dotyknuś, slědne zgromadne lěto, naroźenje familije, pór góźinow nimjernosći a samotnosć, ako jadnučki muski se dopominaś na žywjenje, kótarež uniwersum sam wumazujo, cyni toś ta twóŕba kóńc A do intimnego drogowanja wó lubosći, tšuśe, dopomnjeśu a byśu. Pśeto snaź jo zabyś droga k pśežywjenju. Ale José Monteiro njejo měł toś ten priwileg. Uniwersum jo Brunix zabył. njogo. Poetiske źěło z Montarionowego uniwersuma. Warnowanje: Toś ta twóŕba wótměwa se pó kóńcu A wót zachopjeńka kóńca a wopśimjejo wuznamne spoilery z wónego kóńca.
Zachop z «Śamneju Konspiraciju», pókšacuj z «Cłowjestwom a Jogo Śamnym Namrěśim — Źěl I a II» a wubjeŕ kóńc: A — «Slědny Wótdech Cłowjestwa: Sud Bogow», B — «Slědne Wótgłosowanje Śinjow: Popjeł a Kšej» abo C — «Droga Montariona». To su alternatiwne kóńce; druge móžoš pózdźej wótkšyś.
Semje Stražnika
As Humanidades Condenadas → Os Caminhos que Nunca Vivemos — Português → O Homem que Escreveu a Eternidade — Português
Stawa se w Kóńcu B, mjazy pśedslědneju a slědneju kapitolu, a wobjadna teke druge kóńce: Kóńc A a Kóńc C.
Zachopjeńki
Prědny Montarion: Śamny póchad cłowjestwa jo samostatna twóŕba, kótaraž pśiźo pśed zachopjeńkom kóńca a wuslěźujo nastaśe cłowjestwa.
Poezija
«Slědne Zaśamjenje Wutšoby» a «Žona, kótaruž Uniwersum Wulašowało» njetrjebatej póstajony pórěd cytanja. Pśiwšom se póruca «Žona, kótaruž Uniwersum Wulašowało» pó Kóńcu A w «Zachopjeńku Kóńca» cytaś, aby se źěło lěpjej rozměło; toś ten pórěd jo dobrowólny.
Kóteru drogu coš nastupiś?
Wšitke knihy w tutych pakach su w portugalskej rěči wudate.
Bórze budu tež paki w druhich rěčach.
Njedajo se z drugimi akcijami abo znižkowymi kodami kombiněrowaś. Jano jaden bon za kužde skazanje.
Wózgłuki Wutšoby
lyrika — Slědne zaśamnjenje wutšoby + žeńska jo uniwersum wumazał
Za wótkšywanje poezije uniwersuma Montarion.
Rěč knihow: Portugalšćina
Mjazy slědnym zaśmnjenim a žonu, kótaruž jo uniwersum wulašował, namakaj słowa, kótarež njekśě zginúś.