Poslednje zaćmiće wutroby je poetiske pućowanje po najintimnišich kónčinach lubosće, zhubjenja, dopomnjeća a nadźije. Mjez dušinymi zaćmićemi a zabłysknjenjemi wumóženja přeměnja José Monteiro hłuboke začuća na hrónčka, kotrež mjez ranu a swětłom chabłaja. Na tutych stronach zrodźi so kóžda baseń ze zetkanja mjez sćinom a žadosću, mjez ćišinu a trajnosću wutroby. Eksistuje žadosć, přesłapjenje, rozpalitosć, njepřitomnosć a poćežomnosć. Dale spytamy zapřimnyć, što zwostanje, hdyž lubosć swoju formu změni. Wjace hač zběrka basnjow je tale twórba emocionalna karta někoho, kiž je hłuboko začuwał a so rozsudźił, tute znamješka do rěče přetworić.
Započń z «Ćěmnej Konspiraciju», pokročuj z «Čłowjestwom a Jeho Ćěmnym Namrěwstwom — Dźěl I a II» a wubjer kónc: A — «Posledni Wótdych Čłowjestwa: Sud Bohow», B — «Poslednje Wotklinjowanje Sćinow: Popjeł a Krej» abo C — «Puć Montariona». To su alternatiwne kóncy; druhe móžeš pozdźišo wotkryć.
Symjo Stražnika
As Humanidades Condenadas → Os Caminhos que Nunca Vivemos — Português → O Homem que Escreveu a Eternidade — Português
Stawa so w Kóncu B, mjez předposlednim a poslednim kapitolom, a wobchadźa tež druhe kóncy: Kónc A a Kónc C.
Spočatki
Prěni montarion: Ćmowy pochad čłowjestwa je samostatna twórba, kotraž steji před spočatkom kónca a wuslědźa nastaće čłowjestwa.
Poezija
«Poslednje Zaćmjenje Wutroby» a «Žona, kotruž Uniwersum Wušmórny» njetrjebatej postajeny rjad čitanja. Přiwšěm so poruča «Žona, kotruž Uniwersum Wušmórny» po Kóncu A w «Započatku Kónca» čitać, zo by so dźěło lěpje zrozumiło; tutón rjad je dobrowólny.
Kotru puć chceš nastupić?
Wšitke knihy w tutych pakćikach su w portugalskej rěči wudate.
Bórze pakćiki tež w druhich rěčach.
Njeda so z druhimi akcijemi abo znižkowymi kodami kombinować. Jenož jedyn bon za kóžde skazanje.