Dadkirina Xwedê

Di dirêjahiya herheyiyekê de, Xwedê ne tenê mirovahiyek, lê hemûyan temaşe kir. Erdên bêdawî, bi mîlyaran şaristanî û gerdûnên bêhejmar ên ku ji çîrokên Parêzger Montarion çêbûne heman çerxê dubare dikin: şer, nefret, çavbirçîtî, fetih û wêranî. Li dinyayekê piştî ya din, cureya mirovan pevçûnên xwe heta stêrkan dibire.

Paşê Xwedê digihîje encamekê: mirovahî ne ceribandineke têkçûyî bû — bûye belayek ku li Afirandinê bixwe belav bûye. Û hukmê xwe radigihîne.

Dema ku mirovahiyên pêşîn bi tenê ji hebûnê tên rakirin, guhertoyên cuda yên José Monteiro tiştê ne gengaz hîs dikin: beşên din ên wan bixwe winda dibin. Leşker, padîşah, zanyar, sûcdar û rizgarker dê bi pirsa ku dikare çarenûsa hemû hebûnê diyar bike re rû bi rû bimînin: heke Xwedê îmkana jiyanê afirandiye, gelo mafê wî jî heye ku biryarê bide kengê cureyekê mafê xwe yê hebûnê winda kiriye?