Barnedigezh Doue

E-pad un amzer da viken, Doue n'en deus ket sellet ouzh un Denelezh hepken, met ouzh an holl anezho. Douaroù difin, miliadoù a sevenadurioù hag hollvedoù diniver ganet diwar istorioù ar Gwarez Montarion a adkav ar memes kelc'hiad : brezel, kasoni, gourdrouz, aloubadeg ha distruj. Bed war-lerc'h bed, ar spesad denel a gas e emgannoù d'ar stered.

Neuze e teu Doue d'ur soñj : n'eo ket bet an denelezh un arnod c'hwitet — deuet eo da vezañ ur vosenn skignet dre ar Grouidigezh hec'h-unan. Ha distaget ar frazenn.

Pa grog ar skiantoù denel kentañ da chom hep bezañ, e sant stummoù disheñvel José Monteiro an dra dibosupl : lodennoù all anezho o-unan a zo o vont da get. Ret e vo d'ar soudarded, d'ar rouaned, d'ar skiantourien, d'an drouksperedoù ha d'ar salverien en em gavout dirak ar goulenn a c'hellfe divizout tonkad pep bezañs : ma'z eo bet krouet gant Doue ar c'halloud da vevañ, daoust hag-eñ en deus ivez ar gwir da zivizout pa vez kollet e gwir da vevañ gant ur spesad ?