José Monteiro znajo pśichod, ako hyšći njejo se stało. Wójna derbnikow njejo se hyšći zachopiła. Jogo źiśi a pótomniki Alberta Costy njejsu rany starjejšeju do wójny, kótaraž jo swěty pśekšyś zamóžna. Ale José jo južo wiźeł, co mógał toś ten pśichod byś. A wón se wopěra, jano cakaś.
Dajo jano jaden luź, kenž snaź znajo drogu, kótaraž ju pó zdaśu do wójny wjeźo: Stražnik Montariona, pótajmny spisowaśel, kótaregož wulicowańka su cełe wopšawźitosći wujšli. Problem jo, jogo namakaś.
Njedajo žedneje direktneje drogi do jogo uniwersuma. Aby tam pśišeł, buźo José musaś swěty pśekśickowaś, kótarež nigda mjazy sobu komunicěrowaś njedeje. A wón buźo to dejaś pśewóźony wót muskego, kótaremuž jo nejwěcej dowěrił a kenž jo jogo nejwěcej pśeradował: Alberto Costa.
Zgromadnje zastupiju do cłowjeskich ciwilizacijow, kótarež su ceło hynakše drogi ako jich swójske kšacali. Namakaju wersije Joséja, kenž žednje njejo wótekšył, což by mógali byś. Muske, kótarež su wopytali družynu wuchowaś a njejsu se raźili. Ryśarje su se stali k absolutnym kněžarjam. Ciwilizacije, źož jo měła loyalnosć tak tšašne slědy ako pśerada. Kužda wopšawdnosć bitujo jadno wótegrono a znicyjo druge.
Ale Albertoju, pó drogowanju někotarych swětow, zachopijo něco nadpadnuś, což njejstej žednej wót njeju pytałej. Pśipad. Pótom hyšći dalšny. Dokulž njepśestanjo se ako pśipad zdaś.
José wě, cogodla eksistěruju w wulicowańkach Guardiana wšakorake wersije wó sebje. Alberto njewě, cogodla je pśecej zasej na swójom boce namakajo.
A mjaztym až pytatej za móžnosću, aby jeju źiśi derbnuli wójny starjejšeju, chapjatej rozměś, až njejo snaź nejtšašnjejše pšašanje drogi, kak móžoš pśichod wuchowaś. Snaź źo wó to, cogodla dalej eksistěrujotej, teke gaž se wšo druge změnijo.
Dawa cłowjeske ciwilizacije, kótarež su se wuchowali. Dawa cłowjeske ciwilizacije, kótarež su zasuźone. A su swěty, w kótarychž jo se cłowjek, kenž jo je šćitaś, rowno z tym stał, wót cogož su trjebali, aby se wuchowali.