Ci, kerzi nikej niy byli

Po zjednoczyniu wszechświatōw Ludzkość dalij istniała. Ale niyporachowane cywilizacyje, ludzie i historyje ôstały wymazane z rzeczywistości.

Bez lata świat wierzōł, iże przeszłość je w kōńcu ôchrōniōno. Pōki zaczły sie piyrsze manifestacyje.

W Portugaliji badocz dostowo połōnczynia telefōniczne ôd cery, keryj nikej niy miała. W Irlandyji wieś ukazuje sie we snach setkōw ôbcych. W inkszych krajach zaginiōne ludzie wracajōm do dōmōw, kaj nikej niy miyszkali.

Umarli niy wracajōm. Coś moc gorszego sie dzieje.

Egzystyncyje, kere nikej niy przinoleżały do nowyj rzeczywistości, starajōm sie podbić miyjsce postrzōd żywych.

Inês Valente, portugalsko badoczka, zbiyro mały zespōł, coby ôdkryć źrōdło wydarzyn. Ale kożdo ôdpowiydź przibliżo jã do barzij niypokojōncych zjawisk, co mogōm zmiyniać wspomniynia, zastympować tożsamości i przekształcać świat bez tego, coby kto to zauwożył.

Dochodzynie antlich kludzi jōm do José Monteiro, czowieka, kery zachowuje wspomniynia ô wszechświecie, kery już niy istnieje.

José zna antyczne cywilizacyje, rozumie kōnsekwyncyje łōnczynio wszechświatōw i stoł przed niymożebnymi zdarzyniami. Ale tym razym nawet ôn niy mo wszyjskich ôdpowiedzi.

W miara rozprzestrzynianio sie manifestacyjōw, Inês ôdkrywo, iże ôbecności niy chcōm ino wrōcić. Starajōm sie być poznani za ludzi, co dycki istniyli.

I im barzij Ludzkość wierzi w nie, tym potynżniyjsze stowo sie zagrożynie.

Bo niykere rzeczy sōm gorsze aniżeli umrzić. Jednym z nich je ôdkrycie, iże nikej niy istniołeś.