Degene die noets bestoonte

Nao de vereniging vaan de universe bleef de minsheid bestoon. Maar ontelbare besjaovinge, lui en gesjiedenis zeen oet de werkelekheid gewies.

Jaorelaank geluifde de wereld dat ‘t verleie oeteindelek besjermp waor. Totdat de ierste manifestasies begóste.

In Portugal krijg ‘n oonderzeuker telefoongesprekke vaan ‘n dochter die ze noets heet gehad. In Ierland versjient ‘n dörp in de druime vaan honderde vreemde lui. In aandere lande gaon vermiste lui trök nao hoezer boe ze noets höbbe gewoond.

De doeje komme neet trök. D’r gebeurt get väöl erger.

Bestaon die noets tot de nuie realiteit behuurde, perbere ‘n plaots oonder de levende te verovere.

Inês Valente, ‘n Portugese oonderzeuker, stèlt ‘n klein team same um de oersprunk vaan de gebäörtenisse te oontdèkke. Maar eder antwoord bringk häör dichter bij mie verontrustende versjijnsele, in staot um herinneringe te verandere, identiteite te vervange en de wereld te transformere zoonder dat niemand ‘t merk.

‘t Oonderzeuk leidt häör oeteindelik nao José Monteiro, de man dee herinneringe behoudt aon ‘n universum dat neet langer besteit.

José kent awwe besjaovinge, begrijp de gevolge vaan de samevoging vaan universe en heet oonmeugeleke gebeurtenisse geconfronteerd. Maar deze keer heet zelfs heer neet alle antwoorde.

Naomaote de manifestaties zich verspreie, óntdèk Inês dat de aanwezigheid neet allein zeuke trök te gaon. Zie perbere erkind te weure es minse die altied al höbbe bestoon.

En wie mie de minsheid in hun geluif, wie krachtiger de dreiging weurt.

Want sommige dinger zien erger es sterve. Ein vaan ze is ‘t oontdèkke datste noets heet bestoon.