Betikotasunaren Arkitektoak

José Monteirok Ziklo Handien hasieratik Montarion bakar batek ere lortu ez zuena lortu zuen. Unibertsoarekin berarekin negoziatu zuen.

Enperadore bihurtzeari uko egin zion, errealitateen elkargunea eragotzi zuen eta Oinordekoen Gerra sortuko zuen Adimen Artifizialaren haziak suntsitu zituen. Lehen aldiz, etorkizuna idatzita egoteari utzi zion. Baina askatasunak prezio bat izan zuen.

Akordioaren arabera, haren giza semeek hogei urte betetzen zituztenean, Unibertsoaren Erdigunera deituko zituzten. Gabrielek eta Danielek Kontseiluko bederatzi zibilizazioek pilatutako ezagutzara sarbidea izango zuten eta biologikoki zahartzeari utziko zioten.

Ez ziren hilezkorrak izango. Ez ziren gaixotuko edo zahartuko, baina hil zitezkeen. Hil zitzaketen. Eta Lege Primordial bakar batek ere ez zuen haien heriotzaren erantzule zen espeziea kondenatuko.

Haien misioa Kontseiluak, Druidek eta Unibertsoak berak inoiz aurkitu ez zutena bilatzea izango zen: unibertso guztiak errealitate bakarrean bat egitera behartu gabe egonkortzeko modu bat.

Hogei urte geroago, deia iristen da.

Sofiak Spulve zientziaren, Unibertsoaren historiaren, estrategiaren, filosofiaren eta borrokaren bidez prestatuta, bi anaiak gizon aske gisa sartzen dira Kontseiluan. Urtean behin baino ez dute agertu beharko, eta beren bizitzak eraiki ahal izango dituzte. Hala ere, unibertsoek zaurituta jarraitzen dute.

Errealitateen arteko loturak desagertzen ari dira, eta iritsiko da batasun, irtenbide edo sakrifizio bakar batek ere salbatu ezin izango dituen unea.

Kontseiluaren artxiboetan, Gabrielek eta Danielek erantzuna txikitan atera zuten ondorio batean egon daitekeela aurkitzen dute: atari batek ez du benetan pertsona bat espazioan barrena garraiatzen. Unibertsoa pertsona hori jada beste aldean dagoela konbentzitzen du.

Unibertsoa pertsona bat beste leku batekoa dela konbentzitzea posible bada, agian milioika unibertsok elkar sistema beraren zati gisa aitor dezaten lor daiteke, suntsitu edo batu gabe.

Teoria hori frogatzeko, anaiek zibilizazio batek ere inoiz gainditu ez dituen mugak zeharkatu, existentziaren oinarrizko legeei aurre egin eta itxaropen ezinezko bat baino irtenbide ezaguna nahiago duten guztien aurka biziraun beharko dute.

Baina haien gorputzetatik igarotzeari utzi dion denborak maite dituzten pertsonak eramaten jarraituko du.

Eta Gabriel eta Daniel existentzia salbatzeko bide desberdinak defendatzen hasten direnean, arriskurik handiena hilzorian dauden unibertsoetan ez egon daitekeela jakingo dute. Bien artean egon daiteke.

José Monteirok profezia hautsi zuen. Orain, haren semeek paturik gabeko etorkizun batek bizirik irautea merezi duela frogatu beharko dute.