Wyrok Boga

Bez wieczność Bōg ôbserwowoł niy ino jedno Ludzkość, ale wszyske. Niyskōńczōne Ziymie, milijardy cywilizacyji i niyrachowane wszechświata narodzōne z historyjōw Strażnika Montarion powtorzajōm tyn sōm cykl: wojna, nienawiść, łachmanstwo, podbōj i zniszczynie. Świat po świecie, gatunek ludzki przinosi swoje kōnflikty do gwiozd.

Wtynczos Bōg dochodzi do wniosku: Ludzkość niy była niyudanym eksperymyntym — stała sie plagōm rozprzestrzyniōnōm po samym Stworzyniu. I wydowo wyrok.

Kedy wczasne ludzkości zaczynajōm po prostu przestać istnieć, rozmajte wersyje José Monteiro czujōm sie niymożebne: inksze czynści siebie znikajōm. Wojoki, krōle, naukowcy, zbrodniorze i zbawiciele bydōm musieli stawić czoła pytaniym, kere mogłoby decydować ô losie cołkigo istniynio: jeźli Bōg stworzōł możebność życio, to czy mo tyż prawo decydować, kedy gatōnek straciōł prawo do istniynio?