Алланың хөкөмө

Мәңгелеккә Хоҙай бер Кешелекте генә түгел, уларҙы барыһын да күҙәткән. Һаҡсы Montarion хикәйәләренән тыуған сикһеҙ Ерҙәр, миллиардлаған цивилизациялар һәм иҫәпһеҙ-һанһыҙ йыһандар бер үк циклды ҡабатлай: һуғыш, нәфрәт, ҡомһоҙлоҡ, яулап алыу һәм емереү. Донъя артынан донъя кешелек донъяһы үҙенең низағтарын йондоҙҙарға алып бара.

Шулай итеп, Алла шуны һығымтаға килтерә: кешелек уңышһыҙ тәжрибә түгел ине ул. Ул барлыҡҡа килтерелгәндәрҙең үҙенән таралған бәләгә әйләнде һәм хөкөм сығара.

Тәүге кешелектәр юҡҡа сыға башлағас, José Monteiro-ның төрлө версиялары мөмкин булмағанды тоя: үҙҙәренең башҡа өлөштәре юғала. Яугирҙар, батшалар, ғалимдар, енәйәтселәр һәм ҡотҡарыусылар бөтә йәшәйештең яҙмышын хәл итә алған һорау менән осрашырға тейеш: әгәр Алла йәшәү мөмкинлеген булдырған икән, бер төрҙөң йәшәү хоҡуғын ҡасан юғалтҡанын хәл итергә лә уның хоҡуғы бармы?